51 pozytywnych nawyków

Żyjemy wciąż w biegu, ciągle dokądś pędzimy, brak nam czasu. To z kolei powoduje smutek i przygnębienie, często przywołuje również myśli „Dokąd zmierzam?” czy „Co już udało mi się osiągnąć? Tymczasem możemy ułatwić sobie znacznie nasze życie wprowadzając pewne drobne zmiany, które powtarzane sprawią, że poczujemy się znacznie lepiej. Nawyki, bo o nich mowa, obecne w codzienności każdego z nas determinują jakość naszego życia. Decydują o tym kim jesteśmy i czy osiągamy swoje cele.  Stąd tak ważne jest by je w sobie kształtować.

Nawyk to zautomatyzowane zachowanie, które jest kontrolowane przez naszą podświadomość. Oznacza to, że nie musimy świadomie myśleć, aby dane zachowanie wykonać – po prostu robimy je automatycznie. Dziś prezentujemy Wam 51 pozytywnych nawyków, które mogą z całą pewnością pomóc w zwiększeniu jakości naszego życia.

51 pozytywnych nawyków – do powieszenia na lodówce! 🙂

1. Codziennie rano stań przed lustrem uśmiechnij się do siebie i powiedz: „Kocham Cię!”
2. Codziennie wieczorem podziękuj za trzy rzeczy, które wydarzyły się tego dnia.
3. Wieczorem przed pójściem spać posiedź 10 minut w kompletnej ciszy, w bezruchu z zawiązanymi oczami. 
4. Gdy idziesz ulicą rozdaj pięć życzliwych uśmiechów i złap pięć życzliwych uśmiechów dla siebie. 
5. Wypisz na kartce trzy wartości, które są dla Ciebie kluczowe. Codziennie zastanów się czy objawiły się tego dnia, czy żyłaś w zgodzie z nimi? 
6. Przygotowuj zdrowe śniadanie i jedząc je miej poczucie, że robisz dla siebie coś dobrego. 
7. Znajdź bliską osobę i stwórzcie klub dyskusyjny. Rozmawiajcie o ważnych kwestiach filozoficzno-życiowych. 
8. Codziennie przeczytaj jedną inspirującą rzecz: sentencję, fragment książki, cytat na FB. 
9. Stwórz kolaż swoich marzeń. Systematycznie doklejaj i dopisuj do niego obrazy i słowa, które dookreślają i urzeczywistniają Twoje marzenie.
10. Codziennie obdarz uwagą tę część Twego ciała, która tego szczególnie potrzebuje np. pomasuj stopy, twarz, głowę, brzuch. Mów do narządów w Twoim ciele miłe rzeczy — w ten sposób wysyłasz do swego ciała dobrą energię i intencję. 
11. Podejmuj małe wyzwania, które poszerzają Twoją strefę komfortu. Jeśli boisz się psów zapisz się jako wolontariusz do schroniska. Jeśli boisz się kontaktu z ludźmi —zaplanuj spotkania i rozmowy telefoniczne, które wykonasz. 
12. Codziennie zrób coś z miłością dla innych. To może być drobny gest.
13. Raz w tygodniu zrób dobry uczynek, ale tak aby obdarowywana osoba nie wiedziała kim jest sprawca. 
14. Pozwól swoim myślom swobodnie przepływać. Nie obwiniaj się za nie. 
15. Jeśli czujesz nagromadzone emocje wyoddychaj je, wytańcz, wybiegaj. 
16. Pokochaj swoje obowiązki lub zmień je.
17. Jeśli zaczynasz narzeka na swoje życie, powtarzaj mantrę „Jestem autorem swojego życia, mogę w każdej chwili zmienić jego kształt.”
18. Codziennie znajdź chwil na to by usiąść i pooddychać głęboko i przeponowo. 
19. Jeśli coś robisz, rób to z pełnym zaangażowaniem. 
20. Koncentruj się tylko na jednej rzeczy w danym momencie. 
21. Zaplanuj 10 rzeczy, których chcesz doświadczy w tym życiu. 
22. Dbaj o równowagę między działaniem i niedziałaniem. 
23. Planuj odpoczynek na równi z pracą. 
24. Gdy rozmawiasz z drugą osobą, nie myśl o innych rzeczach. Zatop się w rozmowie, skup całą uwagę na drugiej stronie. 
25. Codziennie powiedz coś miłego przynajmniej 3 osobom. 
26. Codziennie przytul się do męża, dzieci, przyjaciółki, rodziców, psa. 
27. Pamiętaj o tym, aby przebywać na łonie natury. Idź na spacer i oddychaj wtedy głęboko. 
28. Jeśli podjęłaś decyzję, nie rozpatruj innych możliwości. Zapomnij o tym, że istniały.
29. Decyzje podejmuj w sposób zdecydowany. 
30. Działaj od razu gdy podejmiesz decyzję.
31. Gdy tylko zaczynasz wracać do przeszłości, powtarzaj mantrę: „Nie mam wpływu na to co się wydarzyło, ale mogę wpłynąć na przyszłość”
32. Przynajmniej raz dziennie powtórz „Jestem w TERAZ”
33. Jeśli wyrządziłeś krzywdę w przeszłości, zrób coś z oddaniem i poświęceniem w teraźniejszości. 
34. Zanim wyrazisz swoją opinię, policz w myślach do 10. 
35. Codziennie przed snem licz od 1000 do 1. Wyciszysz w ten sposób umysł.
36. Nie wyrażaj opinii, które nie wnoszą nic konstruktywnego do sprawy. 
37. Nie wyrzucaj „pereł energii” mówiąc bez przerwy. Naucz się milczeć.
38. Szanuj ludzi za to kim są a nie za to czego dokonali.
39. Nie porównuj się z innymi. Każdy ma inne życie. 
40. Nie wywyższaj się nad innych. Żadne dokonania nie czynią nikogo lepszym czy gorszym. 
41. Ucz się przez doświadczenie. Teoria to za mało by osiągnąć mądrość.
42. Zanim polecisz coś innym, wypróbuj to sam. 
43. Gdy nie znasz odpowiedzi na pytanie, powiedz o tym otwarcie.
44. Nie udawaj, że potrafisz zrobić więcej niż potrafisz w rzeczywistości. 
45. Określaj realistyczne czasy na wykonanie zobowiązań. 
46. Szukaj rozwiązań a nie trudności. Zawsze jest wyjście.
47. Gdy w Twoim życiu pojawia się kłopot powiedz: „o przygoda!”
48. Odpuść rzeczy na które nie masz wpływu. 
49. Cierpliwie czekaj na efekty swoich działań. Nie oceniaj rzeczy od razu.
50. Gdy ktoś proponuje Ci nowe rozwiązanie spróbuj, zanim je odrzucisz.
51. Rozwijaj w sobie współczucie. Nie osądzaj nikogo.

Źródło: https://www.facebook.com/ProjektEgoistka/

Jak zaplanować swoją karierę zawodową, gdy jesteś po pięćdziesiątce?

Planowanie kariery to nie tylko ustalanie celów oraz podejmowanie decyzji co do tego jaką pracę chcemy wykonywać w przyszłości. To również uwzględnienie szeregu takich czynników jak: zainteresowania, kompetencje, marzenia, aspiracje czy oczekiwania, cele życiowe. By odpowiednio zaplanować i zaprojektować swoją ścieżkę kariery należy poświęcić czas i wykorzystać poniższe wskazówki. Wszak we współczesnym świecie, gdzie tempo zmian i poziom nieprzewidywalności są bardzo wysokie, musimy nauczyć się strategicznie planować swoją karierę. Nagrodą będzie satysfakcja z wykonywanej pracy.

Najważniejsze ogólne wskazówki:

• Poznaj siebie, swoje mocne i słabe strony, jakie posiadasz talenty i w czym jesteś naprawdę dobry – skup się na maksymalnym ich wykorzystaniu
• Poszukuj i eksperymentuj, jak już osiągniesz jakiś sukces – nie spocznij na laurach
• Systematycznie inwestuj w swój rozwój zarówno w pracy, jak i poza miejscem zatrudnienia
• Buduj i pielęgnuj relacje z ludźmi i wykorzystuj je w swoim życiu
• Bądź proaktywny i optymistycznie nastawiony do świata

Planowanie ścieżki kariery obejmuje 5 najważniejszych etapów:

1. Diagnoza własnego potencjału
2. Wyznaczenie misji
3. Określenie celów zawodowych i osobistych
4. Wybór metod realizacji tych celów
5. Zaprojektowanie ścieżki kariery

  1. Diagnoza własnego potencjału

Jest to pierwszy i jednocześnie bardzo ważny etap planowania ścieżki kariery. Służy określeniu swoich mocnych i słabych stron, dokonać tu należy oceny swojej atrakcyjności dla pracodawcy. Zaś biorąc pod uwagę rosnącą konkurencję i ilość aplikujących w stosunku do wolnych wakatów. Dynamika rynku pracy wymaga ciągłej analizy i podwyższania własnej wartości.

  1. Wyznaczenie misji

Równie ważny etap w definiowaniu naszej drogi zawodowej. Misja tym różni się od ogólnego celu zawodowego, że jest to ogólny kierunek osobistego i profesjonalnego rozwoju, obszary, którymi chcemy i możemy się zająć. Misja jest naszym swoistym kompasem – wizją końca, realizacji naszego celu. Ułatwia koncentrację działań na tych systematycznie przybliżających nas do realizacji przyjętych założeń.

  1. Określenie celów zawodowych i osobistych

Uszczegółowienie misji stanowią konkretne i zapisane w formie zdania twierdzącego cele. Najbardziej popularną i jedną z najlepszych metod wyznaczania celów, jest technika SMART. Zgodnie z nią każdy z naszych celów zawodowych powinien być:

  • Specific – jasno określony, przejrzysty i konkretny (np. jestem młodszym specjalistą ds. obsługi klienta, chcę awansować na stanowisko starszego specjalisty ds. obsługi klienta)
  • Measurable – możliwy do zmierzenia, aby można było ocenić stopień jego wykonania (np. cel zostanie osiągnięty kiedy podpiszę aneks do umowy odnośnie mojego awansu na stanowisko starszego specjalisty ds. obsługi klienta)
  • Achievable – osiągalny (np. cel ten jest możliwy do osiągnięcia ponieważ dobrze wypełniam obowiązki młodszego specjalisty i rozwijam się na szkoleniach specjalistycznych dotyczących obsługi klienta)
  • Related – powiązany z misją życiową (np. zawsze chciałem być opiekunem klienta, pracować z ludźmi)
  • Time bound – określony w czasie (np. awansuję na stanowisko starszego specjalisty ds. obsługi klienta w ciągu 3 miesięcy)

Dodatkowo, bardzo istotne jest by cele określić w czasie. Podzielić je należy na:

  1. a) krótkookresowe, czyli operacyjne, obejmujące działania w ciągu najbliższego roku;
  2. b) średniookresowe, czyli taktyczne, dotyczące działań w okresie od 1 roku do 5 lat;
  3. c) długookresowe, czyli strategiczne, obejmujące okres powyżej 5 lat.

4.Wybór metod realizacji celów

Ustalone podstawy mamy już za sobą. Teraz należy pomyśleć nad metodami realizacji celów. Należą do nich różne aktywności umożliwiające zdobycie i rozwój kompetencji, np.: kursy, szkolenia, studia, specjalistyczne certyfikaty, wolontariat, działalność w organizacjach branżowych itp. Na tym etapie znów warto udać się do psychologa w firmie, bądź specjalisty ds. zasobów ludzkich, który będzie miał możliwość pomóc nam w doborze metod.

  1. Opracowanie planu kariery

Plan naszej kariery możemy opracować sami, bądź za pomocą naszego menedżera oraz specjalisty ds. zasobów ludzkich. Warto spisać kolejne kroki w realizacji ścieżki kariery i weryfikować poszczególne etapy ich realizacji. Ten sposób pozwoli nam na sprawdzenie jaki działania możemy jeszcze podjąć.

Plan winien zawierać następujące elementy:

  1. Nasza misja
  2. Nasze cele zawodowe
  3. Stanowiska pracy chronologicznie prezentujące kolejne awanse poziome lub pionowe
  4. Metody realizacji celów
  5. Horyzont czasowy – długość całej kariery oraz okresy osiągania poszczególnych etapów

 

  1. Rozmowa z przełożonym

Aby dokonać mądrego wyboru odnośnie przebiegu ścieżki kariery, potrzebujemy zdecydować, jakie czynniki są dla nas najważniejsze w pracy i wybrać opcję najbliżej odpowiadającą tym wymaganiom. Przełożony powinien być osobą, która pokaże nam jakie opcje wyboru ścieżki kariery mamy, a także znając nasze mocne i słabe strony zasugeruje nam najlepszą opcję.

Poza tym należy pamiętać, że kreowanie drogi zawodowej to trwający przez całe życie proces nauki i rozwoju. Z pewnością konieczne będzie jego wielokrotne korygowanie, elastyczne dostosowanie do aktualnej sytuacji. Dlatego powinniśmy na bieżąco analizować przebieg swojej ścieżki kariery, obserwować, jak kształtuje się nasza wartość rynkowa i w którym kierunku powinniśmy podążać. Pamiętajmy również by korzystać z pomocy bardziej kompetentnych oraz bardziej doświadczonych w tej materii ludzi.

Choroba Alzheimera – podstawowe informacje

Do tej chwili nieznane są jeszcze przyczyny choroby Alzheimera, ale środowisko naukowe w ciągu ostatnich kilkunastu lat poczyniło spore postępy w badaniach owego schorzenia i dzięki temu odkryto wiele czynników, które mogą odgrywać kluczową rolę w rozwoju choroby.  Choroba Alzheimera jest chorobą pierwotnie zwyrodnieniową mózgu, spowodowaną odkładaniem się w nim białek (amyloidu). Amyloid uniemożliwia pracę komórek nerwowych poprzez utrudnianie ich komunikacji między sobą. Niemożność komunikacji komórek sprawia, iż nie są one w stanie spełniać swoich funkcji.  Postępujące stopniowo zaburzenia działania mózgu doprowadzają w efekcie do utraty pamięci, zdolności uczenia się, pojmowania, oceny sytuacji, pogorszenia umiejętności komunikacyjnych oraz zdolności do wykonywania w sposób logicznie uporządkowany złożonych, a później,w miarę postępu choroby, nawet prostych zadań.

Objawy choroby Alzheimera

  1. Utrata pamięci – to jeden z głównych znaków ostrzegawczych. Osoba zaczyna zapominać stosunkowo świeże informacje i dzieje się tak coraz częściej. Nie jest możliwe także odtworzenie takich informacji w późniejszym czasie. Stanem normalnym jest jednak sporadyczne zapominanie imion lub np. o okazjonalnych spotkaniach.
  2. Problemy z wykonywaniem czynności życia codziennego – polegają na trudności w wykonywaniu codziennych zadań. Ludzie z demencją mogą mieć problemy z przygotowywaniem posiłków, telefonowaniem lub graniem w gry. Za stan normalny uważa się sporadyczne zapominanie po co się weszło do pokoju lub co się miało powiedzieć w danym momencie.
  3. Problemy z językiem – to symptom objawiający się głównie zapominaniem różnych słów i zastępowaniem ich innymi, mniej trafnymi, przez co wypowiedzi mówione bądź też pisane są trudne do zrozumienia. Przykładem może być np. pytanie o szczoteczkę do zębów, które osoba z Alzheimerem może zastąpić pytaniem „gdzie jest ta rzecz do moich ust ?”.Stanem normalnym jest jednak zdarzające się czasami trudności ze znalezieniem odpowiedniego słowa.
  4. Dezorientacja w czasie i miejscu – objawia się tym, iż osoby chore mogą zgubić się np. na własnym osiedlu mieszkaniowym i nie wiedzieć jak się tam znalazły i jak wrócić do domu. Za stan normalny uznaje się jednak zapominanie dnia tygodnia albo w jakim celu gdzieś idziemy.
  5. Nikła lub zmniejszona ocena sytuacji – objawia się tym, że osoba z Alzheimerem może się ubierać nieodpowiednio do warunków atmosferycznych (za ciepło w upalny dzień lub zbyt lekko w dzień chłodniejszy). Czasami może się też zdarzyć takim osobom płacenie w sklepie zbyt dużą ilością pieniędzy. Jednak podejmowanie zastanawiających lub niezrozumiałych dla innych decyzji uznaje się za stan normalny.
  6. Problemy z abstrakcyjnym myśleniem – symptom ten przejawia się np. zapominaniem liczb i celowości ich istnienia lub możliwości użycia.
  7. Umieszczanie różnych rzeczy na niewłaściwych miejscach – objawia się przede wszystkim odkładaniem rzeczy w różnych, często dziwnych miejscach. Może się zdarzyć, że osoba chora na Alzheimera położy w lodówce żelazko lub włoży do cukierniczki zegarek. Za stan normalny uznaje się odkładanie np. kluczy do mieszkania lub portfela w różnych miejscach.
  8. Zmiany nastroju lub zachowania – osoby chore mogą mieć huśtawki nastroju ze spokojnego do nawet silnej złości bez jakiejkolwiek wyraźnej przyczyny. Sporadyczne pogorszenie humoru jest jednak rzeczą normalną.
  9. Zmiany w osobowości – u osób z Alzheimerem można zauważyć gwałtowną zmianę osobowości. Mogą nagle stać się bojaźliwe, podejrzliwe lub odwrotnie niż dotąd nazbyt uzależnione od członków swojej rodziny. Jednak należy pamiętać, że z wiekiem osobowość każdego człowieka w pewnym stopniu zmienia się.
  10. Utrata inicjatywy – osoby chore mogą stać się bardzo pasywne co objawia się np. siedzeniem godzinami przed telewizorem lub niewykonywaniem jakichkolwiek czynności. Jednak czasami zmęczenie po pracy uniemożliwia nam aktywny udział w czymkolwiek i to jest normalne.

Leczenie choroby Alzheimera

Lekarze w celu rozpoznania choroby wykonują szereg testów mających na celu ocenę występujących u pacjenta objawów i zidentyfikowania ich przyczyny. Lekarz na początku przeprowadza badanie fizykalne, a także pyta o historię przebytych chorób oraz zażywanych lekarstw. Kluczową rolę w leczeniu choroby Alzheimera odgrywa też wywiad dotyczący radzenia sobie z czynnościami życia codziennego takimi jak: mycie, ubieranie, telefonowanie, robienie zakupów itp. Oprócz tego wykonuje się testy oceniające zdolności pacjenta do wydawania sądów, rozwiązywania problemów oraz testy sprawdzające sprawność pamięci. Ponadto przeprowadza się również badania laboratoryjne oraz rezonans magnetyczny lub tomografie komputerową.

Obecnie nie istnieje żadne lekarstwo na Alzheimera. Istnieją jednak leki, które mogą pomóc w łagodzeniu kognitywnych lub behawioralnych symptomów choroby. Lekarze cały czas pracują nad środkami umożliwiającymi poprawę jakości życia osób dotkniętych ową chorobą.

 

Źródło:  http://psychiatra-rojek.pl/

Jak się ubrać? Rady dla Kobiet po pięćdziesiątce

Ubieranie się adekwatnie do swojego wieku, to zupełnie coś innego, niż jeszcze kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt lat temu. To tak nawet coś zupełnie innego, niż wczoraj i przedwczoraj. Choć moda wciąż się zmienia, to mamy również coraz więcej możliwości ubierania się stosownie do wieku za niewielkie pieniądze. Istnieją również pewne klasyczne zestawienia i kolory bazowe, które pozwalają stworzyć wiele udanych stylizacji. Najprostszy i najszybszy sposób na ujęcie sobie lat to rewolucja w szafie i porzucenie starych przyzwyczajeń związanych z ubieraniem się. Poniżej przedstawimy Wam kilka wskazówek na to jak wyglądać młodo i elegancko bez względu na wiek!

Podstawowe zasady

Jakie są ogólne zasady doboru stroju po 50. roku życia? Po pierwsze i najważniejsze: mniej znaczy więcej. Bardzo istotny jest dobór wysokich jakościowo tkanin, które będą miękko układały się na sylwetce. Należy uważać zarówno na zbyt opięte na sylwetce ubrania, ale też na fasony typu „oversize”. Pamiętajmy, że nawet proste fasony zawsze można urozmaicić odważnymi dodatkami takimi jak pasek, kapelusz, biżuteria czy ciekawe buty. Smutną paletę kolorów warto omijać szerokim łukiem, choć w szafie warto posiadać klasyczne podstawy takie jak „mała czarna”, to nie zapełniajmy naszej garderoby jednym kolorem. Co również bardzo istotne, jasne barwy odmładzają a intensywne odcienie zieleni, szafiru i purpury będą prezentowały się szlachetnie.  Poniżej przedstawiamy Wam w czym najlepiej będą wyglądały i czuły się Panie w poszczególnych przedziałach wiekowych.

Wiek od 45 do 54 lat

Dla Pań w tym wieku najlepsze będą dobrej jakości garsonki.  Najlepsze są stroje staranne i eleganckie – proste blezery, sztywniejsze tkaniny dla wzbogacenia faktury (prasowane koszule, spodnie z plisą z przodu) i sukienki. Bardzo źle będzie wyglądała tania biżuteria i dodatki czy krzykliwe kolory włosów i nieadekwatny do wieku mocny makijaż. Warto udać się do stylistki, która podpowie nam jakie fasony i kolory pasują do naszej sylwetki oraz naszej karnacji.

Wiek od 55 do 64 lat

Panie po 55 roku życia nadal mogą podążać za modą, ale powinny to robić bardziej subtelnie. Proste dodatki są świetnym ukłonem w stronę trendów. Wybierać jednak należy dłuższe rękawy zakrywające ramiona, a jeśli talia nie jest już taka, jak dawniej, szukaj raczej ubrań opływających, niż opinających.  Pomóc nam może również bielizna korygująca, którą można już nabyć w każdym sklepie z bielizną. Dbanie o siebie staje się ważniejsze, zwłaszcza jeśli chodzi o fryzurę i makijaż. Pamiętajmy by to, co dzieje się w górnej części naszej stylizacji, nie zepsuło całego efektu.

Po 65 roku życia

Panie po 65 roku życia powinny wybierać klasyczne fasony, ale bawić się biżuterią i dodatkami takimi jak barwne jedwabne szale, luksusowe bluzki, proste spodnie z szerokimi nogawkami i eleganckie stroje wieczorowe. Dobre będą tkaniny takie jak jedwab czy aksamit. Dobierać należy też bardzo eleganckie dodatki. Błyszcząca kopertowa torebka potrafi niewiarygodnie podnieść urodę prostego stroju.

Pamiętajmy, że modą możemy i powinniśmy bawić się w każdym wieku! Ubranie to nie kostium, korzystajmy więc ze sprawdzonych pomysłów na elegancję. Minimalistyczne stylizacje znakomicie współgrają z nowoczesną biżuterią i oryginalnymi dodatkami. Przy prostych fasonach świetnie prezentują się stonowane kolory: cała gama szarości, czerń, beż, granat i biel. Odrobina mocnego koloru w dodatkach, np. turkusowe kolczyki, czy torebka w odcieniu fuksji nie burzą harmonii minimalistycznej kompozycji. Ta odrobina koloru wystarczy, by podkreślić kobiecość.

O współczesnym pokoleniu Seniorów…

POKOLENIE BABY BOOMERS

Osoby powyżej 50. roku życia stanowią 34,8% populacji Polski. A osób urodzonych w latach 1946-1964 w Polsce jest w chwili obecnej około 6 milionów. Pracowników w tym wieku będzie przybywało. Mają na to wpływ m.in. wydłużenie wieku emerytalnego, fakt, że w przeciągu najbliższych lat w wiek 50+ będą wchodzić roczniki wyżu demograficznego z lat 60 i 70-tych, starzenie się społeczeństwa, zmniejszona umieralność, wydłużenie się przeciętnego trwania życia. Wobec tego warto poznać charakterystykę pracowników 50+, która wynika z etapu rozwoju zawodowego, na którym się znajdują. Ona bowiem będzie implikowała formy rozwojowe, które będą najbardziej odpowiednie dla tej grupy wiekowej

Wciąż są aktywni zawodowo

Najstarsi mają 70 lat, najmłodsi 53. Wielu z nich wciąż pracuje. Jednak pomiędzy najstarszymi i najmłodszymi istnieje pewna różnica. Młodsi przedstawiciele tej grupy nie osiągnęli jeszcze wieku emerytalnego, więc ustawowo są zobowiązani do aktywnego uczestniczenia w rynku pracy. Seniorzy mogą już odejść na emeryturę, ale część z nich wciąż pozostaje na rynku pracy. W niektórych branżach brakuje specjalistów w związku z czym pracodawcy są zainteresowani dalszą współpracą
z doświadczoną kadrą. Istotnym powodem kontynuowania pracy zawodowej jest często również wysokość emerytur, a w przyszłości kwestia ta stanie się jeszcze bardziej znacząca.

Mają bardzo duże doświadczenie

Gdyby wysłać pokolenie Baby Boomers na zasłużoną lub wymuszoną emeryturę, pozostałaby pustka. Swoją obecnością roczniki 1943-1960 wnoszą wiele na rynek pracy. Przede wszystkim są doświadczonymi pracownikami. I choć nie posiadają tak gruntownego wykształcenia ich kompetencje wynikają z praktyki. Co jeszcze wiąże się z dużym doświadczeniem przedstawicieli tego pokolenia?
Z pewnością:

  • Znajomość procedur i dobrych praktyk
  • Lepsza kalkulacja ryzyka
  • Sprawniejsze rozwiązywanie problemów
  • Bardziej precyzyjne ustalanie priorytetów
  • Znajomość reguł funkcjonowania w zespole, w środowisku zawodowym.

To od nich młodsze osoby mogą się uczyć, jak wykorzystać w praktyce wiedzę, którą zdobyły na studiach. Baby boomers zazwyczaj są ekspertami w dziedzinach, którymi się zajmują. Mają też większą skłonność do dzielenia się wiedzą i mówienia o swoich doświadczeniach.

Mogą być wzorami

Baby Boomersi posiadają większą pokorę wobec życia. Mają dystans do siebie i otaczającego środowiska. Zazwyczaj są to osoby, które zaakceptowały swój status. Nie martwią się już tak bardzo tym, czego nie udało się zrealizować, a raczej cieszą się osiągnieciami i dążą do stabilizacji. Szanują pracę, która jest dla nich wartością samą w sobie. Wiąże się to z przywiązaniem do miejsca pracy i pracodawcy.

Są wytrwali

Baby boomers są bardziej stateczni i ustatkowani, ale też konsekwentni w swoich działaniach. Krok po kroku podążają w kierunku osiągnięcia celu, nawet tego odległego. Na tym etapie rozwoju zawodowego mogą się też bardziej skoncentrować na działaniach, które podejmują.

Przyswajają aktywnie wiedzę

Przedstawiciele tej grupy wiekowej poszukują informacji w źródłach tradycyjnych (książki, prasa, biblioteki). Przetwarzają je głęboko i gruntownie, a następnie starają się wszystko zapamiętać, a nie zmagazynować na twardym dysku komputera. Ich wiedza jest bardziej kompleksowa w danej dziedzinie, mimo iż być może dotyczy mniejszej liczby obszarów.

Ale..

Pokolenie Baby boomers, tak samo, jak każde inne, nie jest wolne od wad. Jego przedstawiciele trudniej uczą się obsługi najnowszych technologii, chociaż większość opanowała choć podstawowe funkcje komputera. Wiąże się to z ogólnie mniejszą skłonnością do wprowadzania zmian i podejmowania ryzyka. Może się również pojawić mniejsze zaangażowanie w wykonywaną pracę w związku z nowymi rolami, w które wchodzą osoby 50+ (np. rola dziadka, babci). Pewną trudnością może być funkcjonowanie w młodszym zespole z racji zbyt dużej skłonności do udzielania rad. Wszystkie te słabsze strony można jednak przekuć na zalety. Na przykład fakt, że osoby 50+ mają mniejsze kompetencje w zakresie posługiwania się komputerem daje możliwość wprowadzenia w firmie intermentoringu. Podobnie nadmierna chęć uczenia młodszych pracowników może zostać skanalizowana dzięki formule mentoringu. Mniejsza chęć podejmowania nowych wyzwań i angażowania się w życie firmy może zaowocować nowymi formami czasu pracy (np. elastyczny czas pracy, praca na pół etatu).

 

Zły nastrój czy może depresja?

Uczucie wypalenia czy zły nastrój są nieodłącznymi częściami naszego życia. Gdy pojawiają się trudności lub zdarza się coś przykrego, normalnym jest że pojawia się u nas zły nastrój i niezadowolenie z sytuacji. Najczęściej przyczyny złego nastroju są jasne i utrzymują się przez określony okres czasu. Czasami jednak uczucie przygnębienia pogłębia się i zaczyna całkowicie panować nad naszym życiem.  Wówczas należy udać się do lekarza, bo może to być choroba, która dotyka współcześnie bardzo wiele osób – depresja.

Objawy depresji

Trzy zasadnicze znaczenia słowa depresja to:

  • życiowe przygnębienie, smutek
  • stan przygnębienia i bezradności, nierzadko wymagający pomocy psychologicznej, będący wynikiem zarówno życiowego stresu, jak i swoistych cech osobowości
  • choroba, której jednym z kluczowych objawów jest depresyjna zmiana nastroju.

Cechą wspólną tych trzech stanów jest tylko to, że związana jest z nimi „depresyjna” zmiana nastroju. Więcej jest jednak różnic niż podobieństw. Nierozumienie tych odrębności prowadzi do niekończących się nieporozumień. Czym innym jest naturalny smutek, przygnębienie, a nawet żałoba, czym innym zaś stan poważnego przygnębienia bądź bezradności związany nie tylko z życiowymi trudnościami, ale uwarunkowany także wewnętrznymi (psychologicznymi) problemami danej osoby. Czym innym wreszcie jest choroba depresyjna (depresja), stan rozregulowania wielu funkcji organizmu, wśród których głęboka i przemożna zmiana nastroju jest tylko jednym z objawów.

W uproszczeniu można powiedzieć, że:

  • osobie przeżywającej normalny życiowy smutek nie jest potrzebny psycholog ani psychiatra. Wystarczą jej własne siły oraz pomoc, obecność i życzliwość bliskich osób.
  • osoba doznająca smutku pozostającego w związku z jej problemami psychologicznymi często potrzebuje pomocy psychologa bądź psychoterapeuty.
  • osobie chorej na depresję zazwyczaj potrzebne jest farmakologiczne leczenie depresji prowadzone przez lekarza. Część osób z depresją może też potrzebować psychoterapii.

Czy masz depresję?

Zanim wybierzesz się do lekarza, warto sprawdzić to jak prawdopodobne jest to, że jesteś chory na depresję.  Pod poniższym linkiem znajdziesz test na depresję. Pamiętaj jednak, że nie możesz rezygnować z wizyty u lekarza, jeśli objawy nie będą ustępować!

SPRAWDŹ CZY MASZ DEPRESJĘ

Leczenie depresji

Leczenie depresji może odbywać się dwutorowo: farmakologicznie oraz przy pomocy terapii.  Istnieją przypadki depresji, które wymagają leczenia farmakologicznego. Jeśli nasze wysiłki polegające m. in. na uprawianiu sportu i spotkaniach z przyjaciółmi nie polepszają nastroju i nie dają energii – należy się wybrać do psychiatry. Farmakologia dobrana jest do postaci depresji na jaką cierpimy oraz współistniejących schorzeń. Należy pamiętać, że leki antydepresyjne nie przynoszą natychmiastowej poprawy. Zazwyczaj trzeba 4-6 tygodni zażywania leku, by odczuć skutki jego działania.  Drugą formą leczenia depresji jest psychoterapia. Kiedy odczuwasz żal, ból, gniew, poczucie straty czy przeżywasz żałobę, leki niepotrzebnie tłumią te uczucia. Znacznie sensowniej jest przeżyć je, przy wsparciu psychologa lub bliskich,i wyjść z trudnej sytuacji nie popadając jeszcze głębiej w depresję. Psychoterapia pozwala na zdecydowanie szybszy powrót do normalnego życia.

Jak może pomóc rodzina?

Podstawowe przykazania dla osoby, która chce pomagać choremu na depresję:
1. Nie bądź zbyt szybki, nie przytłaczaj chorego rozpędem i rozmachem swego działania.
2. Nie rób za pacjenta wszystkiego, pozostaw margines dla jego aktywności.
3. Nie uszczęśliwiaj na siłę. Uzgadniaj z pacjentem zakres i kierunek pomocy.
4. Bądź wytrwały.
5. Unikaj łatwego pocieszania i komunałów. To bardzo zraża osoby chore i sprawia, że czują się jeszcze bardziej niezrozumiane i samotne.
6. Nie podważaj autorytetu lekarza. Ważne, aby pacjent mu wierzył.
7. Nie obawiaj się informować lekarza, jeśli pacjent będzie wypowiadał myśli samobójcze, nawet gdyby
sam chory prosił o zachowanie tajemnicy. W takiej sytuacji nie wolno zachowywać tajemnicy, ponieważ może to być bardzo niebezpieczne.

 Źródło: http://psychiatra-rojek.pl/dla-pacjenta/

 

Jak zorganizować życie gdy mieszkamy z seniorem?

Kiedy nasi rodzice starzeją się, są coraz mniej sprawni i mają coraz mniej siły, stajemy przed decyzją przeprowadzki. O wiele łatwiej będzie nam przecież zająć się sędziwym rodzicem, kiedy mieszka u nas w domu, a nie znajduje się daleko w innej części miasta. Za tą decyzją idą jednak pewne konsekwencje, z których musimy zdawać sobie sprawę. Musimy mieć świadomość potencjalnych zmian i wyzwań, jakie wiążą się z przeprowadzką seniora do nas.

ARANŻACJA PRZESTRZENI

Reorganizację musimy zacząć od aranżacji przestrzeni w mieszkaniu. Miejsce może wymagać dostosowania pod kątem nowego domownika. Dobrym pomysłem może być wygospodarowanie oddzielnego pokoju dla seniora. Ważne jest jednak to by zbadać odległość jaką musi on pokonać do łazienki i kuchni. Odległość ta nie powinna być zbyt duża, ponieważ są to bardzo ważne pomieszczenia w domu, do których senior powinien mieć łatwy dostęp. Jeśli mieszkamy w domu piętrowym, powinniśmy zadbać o to by pokój starszej osoby znajdował się możliwie na parterze. Wraz z mijającymi latami może mu być coraz ciężej poruszać się po schodach, a w niektórych przypadkach wręcz niemożliwe.

 BEZPIECZEŃSTWO 

Bezpieczeństwo jest kolejnym bardzo ważnym aspektem podczas przeprowadzki seniora do naszego domu. Jest to o tyle ważne, że starsze osoby są bardziej podatne na upadki i mają mniejszą pewność ruchową. Warto pomyśleć o przemeblowaniu w miarę możliwości najważniejszych pomieszczeń, by domowy sprzęt nie krępował ruchów seniora. Niezbędne mogą się okazać poręcze w łazience np. pod prysznicem i przy toalecie. Są one doskonałym zabezpieczeniem przed upadkiem i ułatwiają poruszanie się. Kolejnym bardzo ważnym aspektem jest podłoga, na którą uwagę należy zwrócić szczególnie w łazience. Musimy sprawdzić w których miejscach mieszkania podłoga jest najbardziej śliska i położyć tam wykładziny, w łazience zaś niezbędna może okazać się mata antypoślizgowa.

WSKAZÓWKI

Kiedy zdecydujemy się już na przeprowadzkę i senior zamieszka z nami, może okazać się że będziemy zaskoczeni aspektami, o których wcześniej nie pomyśleliśmy, bo nawet nie przyszły nam do głowy. Poniżej znajduje się lista wskazówek, które mogą być przydatne przy przygotowaniu się do przeprowadzki. Wtedy już nie powinno nas nic zaskoczyć.

  • Pomyślmy o ustaleniu z domownikami stałego miejsca dla najważniejszych rzeczy. Lekarstwa lub telefon powinny być dla seniora łatwo dostępne i widoczne.
  • Warto ustalić plan dnia, aby domowe czynności (posiłki, kąpiel, podawanie leków itp.) były wykonywane w miarę regularnie o tej samej porze, to pozwoli seniorowi utrzymać poczucie bezpieczeństwa i porządku
  • Bardzo ważna jest komunikacja i angażowanie seniora w możliwie jak najwięcej aspektów życia codziennego. Nie muszą to być skomplikowane czynności, ale warto pytać go chociażby o zdanie w różnych kwestiach by senior czuł się ważny
  • Można ułatwić podawanie leków jeśli senior ma trudności z ich przyswajaniem. Wiele przydatnych gadżetów ułatwiających zażywanie lekarstw można znaleźć tutaj: ŻYJ ŁATWIEJ
  • Jeśli senior ma problemy z pamięcią, ułatw mu poruszanie się po domu – możesz oznakować mieszkanie strzałkami bądź napisami
  • W planie dnia spróbujmy zawrzeć czas na aktywność fizyczną seniora. Jak bardzo ważne są lekkie ćwiczenia i sport dla seniora można przeczytać tutaj: AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA SENIORA
  • W planie dnia warto przeznaczyć również czas na rozrywkę, ale nie tylko poprzez oglądanie telewizji czy słuchanie radia. Jest całe mnóstwo aktywności, które senior może podjąć w czasie wolnym. O wielu z nich można przeczytać na tym blogu w poprzednich artykułach.
  • Spróbujmy również ćwiczyć swoją cierpliwość podczas wyjaśniania codziennych czynności seniorowi. Pamiętajmy, że może on gorzej słyszeć, nie pamiętać wszystkiego i wolniej kojarzyć fakty. Zanim doświadczymy napadu złości – weźmy kilka głębokich oddechów i odetchnijmy.
  • Wyzwaniem może być kąpiel i intymne czynności. Jeśli musimy wspierać seniora w tych czynnościach, warto zadbać o to by były one przyjemne i relaksujące.

Pamiętajmy, że nikt nie jest od razu gotowy na nowe wyzwania związane z opieką nad seniorem. W trudnych momentach warto zwrócić się o fachową pomoc, poprosić o współpracę rodzeństwo lub dołączyć do grupy wsparcia. Bardzo istotne jest również zrobienie planu i przeanalizowanie wszystkich aspektów – wtedy na pewno nie będziemy zaskoczeni.

Seniorze! Przesiądź się na rower!

Nadchodzi wiosna, warto więc pomyśleć o innym niż do tej pory sposobie przemieszczania się. Doskonałym pomysłem może być rower! Jeżdżenie na rowerze to nie tylko ogromna przyjemność, dodatkowo służy ona naszemu zdrowiu oraz kondycji. Tylko godzina jazdy pomaga spalić ponad 400 kalorii. Co więcej, podróżowanie takim środkiem transportu jest nie tylko korzyścią dla nas, ale również dla naszego środowiska.

Rower dla każdego w każdym wieku!

Rower jest odpowiednim środkiem transportu dla każdego człowieka bez względu na wiek. Ruch, świeże powietrze i aktywność fizyczna to trzy główne jego zalety. Jazda na rowerze przynosi jak więc widać same korzyści dla naszej duszy i naszego ciała. W miastach buduje się coraz więcej ścieżek rowerowych, po których możliwe jest swobodne poruszanie się. Większość przejazdów w mieście to krótkie dystanse, najczęściej do kilku kilometrów. Rowery w tej sytuacji są bezkonkurencyjne – można nimi podjechać łatwo w dowolne miejsce, nie stojąc w korkach i bezskutecznie szukając wolnego miejsca do zaparkowania. W koszyku łatwiej też jest przewieźć torby i pakunki, niż gdy idzie się na piechotę lub jedzie komunikacją miejską. Na obrzeżach miast z kolei, często znajdują się  rozległe tereny zielone, które również warto odwiedzać rowerem.

Rower = zdrowie

Do jazdy na rowerze nie potrzebny jest żaden dodatkowy sprzęt ani specjalistyczne urania. Potrzebny jest jedynie kask. Wystarczy wyciągnąć dresy lub krótkie spodenki z szafy, narzucić na siebie jakiś t-shirt i w drogę!

Jazda na rowerze to samo zdrowie ponieważ:

  • zmusza organizm do wysiłku. Polecana jest więc zwłaszcza osobom, które mają problemy z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą lub nadwagą. Ruch dodaje energii i pobudza krążenie i obniża poziom cholesterolu. Dodatkowo wspomaga przepływ krwi w łydkach, co zapobiega powstawaniu żylaków
  • wzmacnia stawy i mięśnie nóg, brzucha oraz grzbietu. Przeciwdziała także tworzeniu się zakrzepów.
  • dotlenia krew, powiększa objętość płuc i polepsza pracę serca. Ogólna wydolność organizmu poprawia się więc, a więc człowiek staje się bardziej odporny na zmęczenie i sytuacje stresowe, Twoja kondycja rośnie i poprawiasz sylwetkę.
  • pozwali zrzucić zbędne kilogramy i poprawić kondycję. Podczas pokonywania kolejnych kilometrów na rowerze spalasz tyle samo energii co podczas marszu.
  • poprawia humor. Świeże powietrze, piękne widoki i wiatr we włosach sprawiają, że czujemy się szczęśliwsi, mamy więcej energii do działania i ogólnie nasze samopoczucie poprawia się.

Jazda na rowerze przynosi jak widać nie tylko korzyści zdrowotne, ale również i psychologiczne. Dodatkowo, w przeciwieństwie do wielu innych sportów, nie obciąża stawów i kości. Co zaś za tym idzie, ćwiczyć możemy bardzo długo bez szkód dla naszego organizmu.

Czy senior może jeździć bez przeszkód na rowerze?

Liczne badania oraz przykłady z życia wzięte potwierdzają, że nie ma wiekowych przeciwwskazań do jazdy na rowerze. Seniorzy w Danii i Holandii masowo przemieszczają się w ten sposób i bardzo to sobie chwalą. Są zresztą jeszcze osoby, które pamiętają, że w okresie międzywojennym na rowerach jeżdżono masowo również w Polsce.

Naukowcy przyznają, że starszy wiek nie jest przeszkodą, by rozpocząć aktywność fizyczną. Choć u seniorów możliwości fizyczne się ograniczają, to regularna aktywność fizyczna pozwala spowolnić proces starzenia się organizmu. Wyciągnijmy więc rowery z piwnic i łapmy pierwsze promienie wiosennego słońca!

Senior na rynku pracy

Przygotuj się i wygraj etat bez względu na wiek! W czasie gdy rynek pracy jest rynkiem pracodawcy, a nie rynkiem pracownika zdobycie dobrej pracy graniczy z cudem. Zatem jeśli już udało się przygotować dobre dokumenty aplikacyjne, po przesłaniu których zostałeś zaproszony na spotkanie rekrutacyjne, postaraj się nie zmarnować tej szansy. Starannie się przygotuj w obszarach, na które masz wpływ.

Jeśli uwierzysz, że doskonale sobie poradzisz i odpowiednio przygotujesz się do rozmowy, zwiększysz swoje szanse na „wygranie” rekrutacji.

Zapoznaj się ze stroną internetową firmy i informacjami znajdującymi się na blogach i w prasie. Być może podczas rozmowy kwalifikacyjnej będzie odpowiedni moment, aby podzielić się spostrzeżeniami na ten temat. Swój strój przygotuj na dzień przed rozmową. Pamiętaj by dostosować go do wieku i sylwetki. Podczas rozmowy spodziewaj się konkretnych pytań. Trudne „murowane” pytania to np. „z jakich powodów rozstał się Pan/Pani z firmą x?” lub „w cv nie ujął pan/pani okresu od maja do grudnia 2001, czym się pan/pani zajmował/a w tym czasie?”

Rekruterzy zwracają uwagę na formę udzielania odpowiedzi. Staraj się płynnie i pewnie odpowiadać na pytania. Jeśli nie masz jednak dobrej odpowiedzi na zadane pytanie możesz odpowiedzieć, że nie jesteś w stanie teraz podać szczegółów, ale jeśli to konieczne uzyskasz informacje i odpowiesz.

Niech sposób odpowiedzi na pytanie nie zdradzi Twojego wahania czy braku precyzyjnych informacji. Rekruter nie zawsze jest „branżystą”, który zna się na wszystkim. Staraj się mówić krótko i zwięźle. Zbyt długie wypowiedzi mogą sugerować niewiedzę, lub chęć wybrnięcia z trudnej sytuacji słowotokiem.

Zadbaj o należyty wygląd. Bo choć nie szata zdobi człowieka, to o całej rozmowie przesądzą pierwsze 2-3 minuty spotkania. ABC wymagań dla kandydata idącego na spotkanie rekrutacyjne to: czyste ubranie, wyglansowane buty, czyste ręce, zadbane paznokcie, w przypadku pań, delikatny makijaż. Jeśli posiadasz tatuaże i nie aplikujesz do firmy, w której są one elementem wizerunku i trendu (np. studio tatuażu), lepiej ich nie eksponuj.

Pamiętaj o uśmiechu. Uśmiech zjednuje ludzi. Również na spotkaniu rekrutacyjnym możesz w ten sposób pozyskać sympatię konsultanta. Oczywiście uśmiech nie zastąpi kompetencji i wiedzy merytorycznej, ale szczery i serdeczny, na pewno doda Ci kilka punktów na skali ocen kandydata.

Jeśli rekruter nie wskazuje Ci miejsca, które możesz zająć, zapytaj gdzie możesz usiąść. Jeśli jesteś osobą w średnim wieku, nie będziesz miał problemu zaliczeniem tego punktu. A jeśli jesteś na spotkaniu rekrutacyjnym pierwszy raz i może starasz się właśnie o pierwszą pracę, nie siadaj, zanim nie zostaniesz poproszony/a o zajęcie wskazanego miejsca.

Jeżeli „gospodarz spotkania” zaproponuje Ci coś do picia, skorzystaj. Prawdopodobnie będziesz dużo mówił/a. Woda lub inny napój zapewne się przyda.

Podczas rozmowy przyjmij postawę wskazującą na uważne słuchanie. Usiądź prosto, pochyl się lekko w kierunku rozmówcy, a stopy trzymaj na podłodze. Siedź prosto, ponieważ zbyt swobodna poza, może wydać się arogancka. Aby rozmowa przebiegała bez zakłóceń, pamiętaj, aby wyłączyć telefon komórkowy. Zwracaj uwagę na kulturę słowa i nie używaj wyrażeń slangowych. Postaraj się być kompetentną i czarującą osobą, której urokowi nikt się nie oprze. Powodzenia! 🙂

Fobie, strach, lęk…

Pojawia się niespodziewanie. Znika tak nagle, jak się pojawił, bądź gnębi nas przez jakiś czas. Zaciska wokół szyi niewidzialną obręcz, tamując dopływ tlenu. Sprawia, że serce bije szybciej, albo wręcz przeciwnie o wiele wolniej niż zwykle i trudniej nam się oddycha. Przez niego pocą nam się dłonie i wyostrzają zmysły. To właśnie objawy lęku albo strachu. Czy jest to jednak to samo?

W mowie potocznej lęk i strach są używane zamiennie. Psychopatologia wskazuje jednak, że są to dwa odmienne stany, które dość często trudno rozróżnić.

Strach

Strach jest stanem silnego napięcia, który odczuwamy w chwilach realnego zagrożenia. Pojawia się dzięki dwóm zdolnościom: zapamiętywania i kojarzenia faktów. Wynika to z tego, że kiedyś dana sytuacja, którą przeżyliśmy skończyła się dla nas niebezpiecznie, odczuwaliśmy ból itp. Strach może jednak wywołać efekt pozytywny np. chronić nas przed czymś, oraz negatywny – paraliżować i uniemożliwiać działanie. Strach znika w momencie kiedy bodziec, który go wywołał nie przyniósł groźnych skutków.

Lęk

Lęk jest zaś procesem wewnętrznym, niezwiązanym z bezpośrednim zagrożeniem lub bólem. Określa się go jako negatywny stan emocjonalny, związany z przewidywaniem niebezpieczeństwa nadchodzącego z zewnątrz lub z wnętrza organizmu. Natomiast obiekt lęku jest zawsze irracjonalny. O lęku mówi się, że jest oczekiwaniem na zagrożenie. Znane są czynniki, które mogą zaburzyć poczucie bezpieczeństwa i przyczynić się do wywołania pierwszego napadu lęku np. choroba, utrata bliskiej osoby, wypadek, nadużywanie alkoholu lub leków czy zagrożenie pozycji zawodowej.

Co wpływa na powstawanie lęku?

Sposób odczuwania lęku kształtują indywidualne doświadczenia: postrzeganie świata zewnętrznego, samych siebie oraz relacji pomiędzy tymi sferami, indywidualne cechy układu nerwowego, odziedziczone cechy osobowości, inteligencja, zdolności, a także wewnętrzne mechanizmy psychologiczne np. wewnętrzny wizerunek siebie czy samoświadomość swoich myśli i uczuć.

Czy trzeba się bać?

Lęk to zjawisko naturalne i doświadcza go każdy człowiek, choć nie wszyscy się do niego przyznajemy. Często postrzegamy lęk jako emocję negatywną, jednak z biologicznego punktu widzenia jest to sygnał ostrzegawczy. Dzięki niemu nie wejdziemy pod koła pędzącego samochodu, ani nie skoczymy z 10 piętra. Drugim znaczeniem lęku jest działanie obronne. Mobilizuje siły organizmu, wyzwala energię do działania i pozwala przygotować się na czyhające niebezpieczeństwo. Istnieją jednak stany lękowe, które powracają regularnie przez dłuższy czas, zakłócające normalne funkcjonowanie. Jest to wówczas już poważna choroba.

Rodzaje stanów lękowych

Wśród wielu różnych rodzajów stanów lękowych na szczególną uwagę zasługują dwa z nich. Pierwszym jest atak paniki. Jest to skrajny przejaw lęku, który trwa od kilku minut do nawet kilku godzin. Pojawia się on nieoczekiwanie, w sytuacji bardzo silnego zagrożenia, a towarzyszą mu drżenie ciała, pot, płytki oddech, przyspieszone bicie serca. Drugim z nich są fobie. Są to uporczywe lęki przed określonymi sytuacjami, zjawiskami, przedmiotami.

Rodzaje fobii

  • Agorafobia ⇒ fobia przed przebywaniem samemu na otwartej przestrzeni
  • Akrofobia ⇒ fobia przed wysokością i głębokością
  • Arachnofobia ⇒ fobia pająkami
  • Demofobia ⇒ lęk przed tłumem
  • Dysmorfofobia ⇒ fobia przed rzekomymi wadami wyglądu i deformacjami ciała
  • Hafefobia ⇒ lęk przed dotykaniem przez inne osoby
  • Hemofia ⇒ fobia przed widokiem krwi
  • Klaustrofobia ⇒ fobia przez zamkniętymi i ciasnymi przestrzeniami
  • Mizofobia ⇒ lęk przed nieczystością
  • Nyktofobia ⇒ fobia przed nocą, ciemnością
  • Tokofobia ⇒ lęk przed ciążą i porodem
  • Zoofobia ⇒ lęk przed zwierzętami

Bardzo istotne jest to, by jeśli dokucza Ci lęk i trwa dłużej niż 1-2 dni i powtarza się, nie umiesz się go pozbyć oraz towarzyszą mu bolesne dolegliwości – zgłoś się do lekarza pierwszego kontaktu. Jeśli lekarz stwierdzi, że jest to łagodna postać lęku – przepisze Ci najpewniej leki uspokajające, jeśli jednak będzie to cięższy stan – skieruje do specjalisty – psychologa bądź psychiatry.