Wakacje z wnukami

Powoli kończy się maj i wakacje zbliżają się wielkimi krokami. Zaczynamy planować wyjazdy, wycieczki i dłuższe pobyty.  Często dziadkowie chcą spędzić wakacje z wnukami.  Jak je zorganizować i o czym pamiętać, aby ten wspólny czas był niezapomniany dla wszystkich?

Gdzie wyjechać na wakacje z wnukami?

Na początek warto zastanowić się, gdzie wyjechać. Oczywiście wszystko zależy od naszych preferencji i tego jak nasze wnuki lubią spędzać czas. Oczywiście także od możliwości finansowych. Jednak może warto pomyśleć nad pokazaniem wnukom uroków naszego kraju, zanim szybko zdecydujemy się na wyjazd all inclusive w zagranicznym kurorcie. Kto jeśli nie dziadkowie mogą zarazić młode pokolenie miłością do kraju, piękna jego przyrody, historii i zabytków?

Jeżeli nie macie przeciwwskazań medycznych (np. nadciśnienie), a Wasze wnuki są już dostatecznie duże warto odwiedzić polskie góry. Dolny Śląsk dodatkowo oferuje wiele ciekawych miejsc historycznych, w sam raz dla poszukiwaczy przygód. Tatry zaś będą idealne dla tych, którzy kochają piękne widoki, góralskie tradycje i trochę bardziej wymagające szlaki. Bieszczady ucieszą odkrywców przyrody i tych, którzy szukają ciszy, spokoju i chcą pobyć po prostu razem.

Jeżeli macie wnuki, które cierpią z powodu sezonowej alergii, a sami nie możecie wybrać się w góry polskie wybrzeże będzie idealne! Wiemy wszyscy, ze zimna woda Bałtyku nie zachęca do kąpieli. Ale dzieciom to nie przeszkadza w szaleństwie na plaży. Takie wakacje będą świetną metodą hartowania i budowania odporności na sezon jesienno-zimowy. Obecnie wiele ośrodku oferuje atrakcje dla dzieci, a i nasze wybrzeże jest bogate kulturowo i historycznie. Każdy znajdzie zatem coś dla siebie.

Ci z Was, którzy mieszkają na wsi mogą zaoferować swoim wnukom niezapomniany czas w sielskim klimacie wsi. Świeże powietrze, ruch, obcowanie ze zwierzętami, wycieczki do lasu czy na ryby to dla każdego dziecka świetne atrakcje. Szczególnie jeśli na co  dzień mieszkają w miastach.

Warto rozważyć zawsze wyjazdy do ośrodków, które oferują pełne wyżywienie na czas pobytu. Unikniecie wówczas potrzeby poświęcania czasu na przygotowywanie posiłków.

Jeżeli Wasze wnuki nigdy jeszcze nie rozstawały się z rodzicami na dłużej, warto rozważyć na początek wspólny wyjazd – który będzie świetną okazją do przyzwyczajania dzieci, że z dziadkami tez może być fajnie. Ewentualnie można pomyśleć o wyjeździe niedaleko od miejsca zamieszkania, aby w razie silnej tęsknoty rodzice mogli bezproblemowo spotkać się z dziećmi i je uspokoić.

Bezpieczeństwo

Wakacje z wnukami są dużym przeżyciem i poza zaplanowaniem atrakcji musimy pamiętać o bezpieczeństwie naszych najmłodszych.  Warto porozmawiać z rodzicami naszych wnucząt o tym, jakie zasady panują zwykle podczas ich wyjazdów, aby móc je również zastosować podczas naszych wakacji. Podczas pobytu dzieci na wsi, w gospodarstwie rolnym, należy bezwzględnie pilnować aby dzieci nie zbliżały się do żadnych maszyn i urządzeń. Nad wodą musimy pamiętać aby nie przebywały w wodzie lub jej pobliżu samotnie. W górach warto pamiętać o zapasie jedzenia i picia, ubraniach na zmianę w razie deszczu czy ochłodzenia, wybieraniu tras dobranych do naszych możliwości i śledzeniu prognoz pogody oraz ostrzeżeń. Takie uniwersalne zasady zna każdy, ale łatwo o nich zapomnieć z powodu ekscytacji związanej z wakacjami.

Jadąc z dziećmi na wakacje nasza apteczka powinna zostać uzupełniona o kilka ważnych produktów. W pierwszej kolejności poprośmy rodziców aby spakowali nam te leki, które dziecku musi brać na stałe lub w razie potrzeby z dokładnym opisem kiedy i jak je przyjmować.  Warto zabrać leki pomagające w chorobie lokomocyjnej, ale także podstawowy zestaw dla malucha: paracetamol, ibuprofen  w razie wystąpienia gorączki.  Przydatne mogą okazać się także probiotyki oraz preparaty nawadniające podawane w czasie biegunki. Szczególnie pamiętajmy o nich wyjeżdżając do innych krajów.  Do podręcznej wakacyjnej apteczki spakujcie też środki przeciw ukąszeniom owadów oraz te, które ukoją swędzenie czy pieczenie po ukąszeniu a także plastry na otarcia czy rany.

Ufff sporo tego i o wielu rzeczach trzeba pamiętać. Najważniejsze to cieszyć się tym wspólnym wyjątkowym czasem. Jeśli tylko dacie swoim wnukom maksimum swojego czasu, uwagi i czułości –  bez względu na atrakcje to będą wspomnienia, do których dzieci będą wracały całe życie!

Oswoić chorobę: Zaćma

Chorób oczy boimy się równie mocno, jak cukrzycy czy chorób serca. Nic w tym dziwnego – utrata wzroku to utrata naszego podstawowego narzędzia w codziennym życiu. Często spotykaną chorobą oczu obok jaskry jest zaćma. To właśnie zaćmie dziś przyjrzymy się bliżej. Warto wiedzieć czym jest zaćma, jakie są jej objawy i czy można jej zapobiegać?

Zaćma – czym jest?

Z powodu zaćmy cierpi około 800 tysięcy osób w naszym kraju. Jest to choroba, która atakuje głównie osoby po 70 roku życia (choć przytrafia się również młodszym).  W oku każdego człowieka znajduje się soczewka, która skupia obraz na siatkówce i jest ważnym elementem w procesie widzenia. Jej zmętnienie powoduje utratę ostrości wzroku, a w skrajnych przypadkach nawet jego utratę. Wynika to z naturalnego procesu starzenia się soczewki, dlatego najczęściej mówimy o zaćmie starczej.

Objawy zaćmy

Podstawowe objawy zaćmy to:

  • widzenie kolorów mniej intensywnie,
  • swędzenie, zmęczenie i łzawienie oczu,
  • utrata ostrości widzenia,
  • częsta potrzeba wymiany szkieł korekcyjnych na silniejsze,
  • duża wrażliwość na światło.

Ponieważ istnieje kilka rodzajów zaćmy w zależności od jej umiejscowienia problemy ze wzrokiem podczas rozwoju choroby również mogą być inne. Dla zaćmy korowej (mętnienie soczewki na obwodzie) charakterystyczne jest pogorszenie widzenia po zmroku.  W przypadku zaćmy jądrowej (mętnienie na środku soczewki) chory widzi gorzej w jasnym oświetleniu i w słoneczny dzień.

Zaćma – diagnoza i leczenie

Diagnoza zaćmy jest oparta na wywiadzie lekarskim oraz pełnym badaniu okulistycznym.  Jedyną skuteczną i stosowaną metodą leczenia tej choroby jest operacja, o której wykonaniu decyduje lekarz okulista. Zwykle wskazaniem jest silne zaburzenie funkcjonowania chorego w życiu codziennym lub gdy zaćma może powodować inne problemy ze wzrokiem, np. wywoływać jaskrę. Decyzja o konieczności wykonania operacji jest decyzją lekarza.

Operacja polega na wszczepieniu sztucznej soczewki, która będzie służyć choremu już do końca jego życia. Po operacji w zasadzie od razu pacjent powinien odczuć poprawę widzenia. Sam zabieg jest krótki i wykonywany w znieczuleniu miejscowym.

Niestety medycyna nie daje nam jednoznacznych wskazówek czy da się uniknąć zaćmy. Warto jednak pamiętać,  aby szanować swoje oczy i dbać o nie przez całe życie. Ochrona przeciwsłoneczna oraz unikanie używek czy niebezpiecznych dla oczu czynników (np. promieniowanie podczerwone) będzie z pewnością działało na naszą korzyść.