Wszystkie wpisy, których autorem jest Julia

Zdrowo na słońcu

Pogoda tego roku nas rozpieszcza i już w maju przeżyliśmy fale upałów. Wyjeżdżamy, korzystamy z pogody i najczęściej wygodnie wylegujemy się na słońcu „ładując baterie” na resztę roku. Trzeba jednak pamiętać, aby przebywać zdrowo na słońcu i korzystać z jego uroków mądrze i z umiarem.  Jakie są zasady rozsądnego przebywania na słońcu?

Kremy z filtrem

Promieniowanie UVA i UVB jakiego doświadczamy podczas opalania(przebywania na słońcu) jest szkodliwe dla naszej skóry i nie ma wątpliwości, że należy się przed nim chronić aby przebywać zdrowo na słońcu. Warto zatem kupić krem ochronny z odpowiednim filtrem dopasowanym do naszego fototypu skóry.  Dla osób o skórze bladej, piegowatej, z jasnymi lub rudymi włosami, których skóra łatwo ulega poparzeniu słonecznemu najlepsze będą kremy z SPF 30, a podczas plażowania nawet 50. U osób z nieco ciemniejszym odcieniem skóry (jasnym, ale już nie bladym), która trudno się opala i łatwo ulega poparzeniom należy aplikować krem z SPF 15 (na plażę SPF 30).  Przy karnacji lekko śniadej, brązowych oczach i włosach oczy brązowe, skórze opalającej się po początkowym oparzeniu – potrzebna będzie ochrona kremów z filtrem 12–15, a podczas plażowania na ostrym słońcu 20–25. NAjniższe filtry 8-10 (na plaży 15) będą potrzebne osobom o śniadej karnacji, ze skórą która nie ulega poparzeniom i szybko się opala.

Przy użytkowaniu kremów z filtrami pamiętajmy, aby używać ich 20 minut przed wyjściem i nakładać ponownie co 2-3 godziny oraz każdorazowo po wyjściu z wody.  Co ważne filtrów używamy również wtedy, gdy planujemy spędzić czas w cieniu – słońce opala nas również wtedy.

 Ochrona głowy

Podczas przebywania na ostrym słońcu dłuższy czas można bardzo łatwo doprowadzić do przegrzania organizmu. Można temu zapobiec poprzez dawkowanie sobie kąpieli słonecznych, ale także używanie czapek i kapeluszy chroniących nasze głowy przed nadmiernym przegrzaniem.  Warto również pamiętać o regularnym, wzmożonym spożyciu wody podczas upałów. Na słońcu tracimy jej z naszego organizmu bardzo dużo.

 Okulary przeciwsłoneczne

Aby przebywać zdrowo na słońcu warto również zadbać o nasze oczy. Promieniowanie UV może uszkadzać siatkówkę. W ochronie oczu pomogą nam okulary z filtrami UV. Warto zaopatrzyć się w nie w salonie optycznym i zainwestować nieco więcej pieniędzy – w niektórych salonach można zakupić certyfikowane, dobre okulary przeciwsłoneczne już poniżej 100 zł. Takie okulary posłużą nam dłużej i będą lepiej chronić nasze oczy przed promieniami słonecznymi. Można dodatkowo sięgnąć również po suplement diety jakim jest luteina. Działa ona jak naturalny filtr przed szkodliwym promieniowaniem.

Najważniejsze aby zachować rozsądek i umiar. Szczególnie dbajmy o najmłodszych oraz o seniorów. Kremy z filtrami, schodzenie w cień, dużo wody i ochrona oczu oraz głowy – to podstawowe elementy, o których musimy pamiętać aby bawić się i odpoczywać zdrowo na słońcu!

Ćwicz pamięć Seniorze

Coraz więcej mówi się o tym jak ważny, w każdym wieku jest aktywny tryb życia. Ćwiczenia, czy choćby spacery mają dobroczynny wpływ na nasz organizm. Dla osób w starszym wieku ważny jest w tym samym stopniu trening umysłu. Ćwicząc pamięć możemy skutecznie zapobiegać rozwojowi chorób typu alzheimer czy miażdżyca, a  przede wszystkim przedłużać naszą sprawność intelektualną.

Trening umysłu

  1. Jak zabrać się do treningu naszej głowy? Warto zacząć od odpowiedniego dotlenienia organizmu. Przebywanie na świeżym powietrzu, szczególnie  podczas ruchu (spacer, marsz z kijkami, jazda na rowerze) sprawią, że dostarczymy organizmowi więcej tlenu.
  2. Ćwicz pamięć starając się uczyć na pamięć różnych rzeczy. Zapamiętuj słowa piosenek usłyszanych w radio, zapamiętuj przepisy kulinarne czy ucz się na pamięć wierszy. Szarym komórkom dobrze zrobi przypominanie sobie piosenek dziecięcych, rymowanek i wierszyków podczas zabawy z wnukami. Warto również próbować uczyć się na pamięć numerów telefonów.
  3. Ucz się. Wyszukuj informacje w internecie, słuchaj audycji radiowych, czytaj książki i prasę. Zdobywając nową wiedzę całkiem nieumyślnie ćwiczysz mózg i trenujesz pamięć!
  4. Zapisz się na zajęcia w klubach czy centrach seniora, albo na kurs języka obcego. Będziesz ćwiczyć swoją pamięć i czerpać przyjemność z nauki tego na co być może nigdy nie było czasu.
  5. Łamigłówki i gry będą dodatkowym bodźcem stymulującym naszą pamięć oraz funkcjonowanie mózgu. Krzyżówki, rebusy, sudoku, czy gry planszowe typu scrabble lub karciane typu brydż, remik to również skuteczny trening pamięci, myślenia i koncentracji uwagi – a przy tym świetna i miła forma spędzania czasu.

Odżywianie umysłu a dobra pamięć

Codzienny trening głowy wesprzyj dobrymi nawykami żywieniowymi. Przede wszystkim należy dostarczać mózgowi energii. A tej najwięcej oferują nam pełnoziarniste kasze, makarony czy pieczywo.  Niezwykle ważna jest zasada kilku porcji warzyw i owoców dziennie, gdyż dzięki nim dostarczamy sobie witamin A, C oraz E. Jedząc tuńczyka, indyka, fasolę, groch, orzeszki ziemne dostarczymy sobie niacyny (witamina PP), również przydatnej naszemu umysłowi do lepszej pracy.  Nie można zapomnieć o mikroelementach jak magnez, cynk czy bor, które wspierają aktywność umysłową. Można je znaleźć w jabłkach, brzoskwiniach, gruszkach, brokułach, ziemniakach, pestkach dyni, orzechach, owocach morza.  Jeśli owoce morza to i ryby, a te tłuste jak halibut, łosoś czy makrela to bogactwo kwasów omega-3 bardzo istotnych dla mózgu. Warto też pamiętać, że źródłem tych kwasów jest także nasz rodzimy olej lniany i siemię lniane – warto ich używać np. do sałatek, kanapek, wypieku domowego chleba.

O umysł warto dbać w każdym wieku, a im jesteśmy starsi tym to ważniejsze aby nie pozwolić naszemu mózgowi się rozleniwić. Pamiętajcie seniorzy, aby ćwiczyć pamięć, ale też dbać o zdrowe i dobre odżywianie mózgu.

Wakacje z wnukami

Powoli kończy się maj i wakacje zbliżają się wielkimi krokami. Zaczynamy planować wyjazdy, wycieczki i dłuższe pobyty.  Często dziadkowie chcą spędzić wakacje z wnukami.  Jak je zorganizować i o czym pamiętać, aby ten wspólny czas był niezapomniany dla wszystkich?

Gdzie wyjechać na wakacje z wnukami?

Na początek warto zastanowić się, gdzie wyjechać. Oczywiście wszystko zależy od naszych preferencji i tego jak nasze wnuki lubią spędzać czas. Oczywiście także od możliwości finansowych. Jednak może warto pomyśleć nad pokazaniem wnukom uroków naszego kraju, zanim szybko zdecydujemy się na wyjazd all inclusive w zagranicznym kurorcie. Kto jeśli nie dziadkowie mogą zarazić młode pokolenie miłością do kraju, piękna jego przyrody, historii i zabytków?

Jeżeli nie macie przeciwwskazań medycznych (np. nadciśnienie), a Wasze wnuki są już dostatecznie duże warto odwiedzić polskie góry. Dolny Śląsk dodatkowo oferuje wiele ciekawych miejsc historycznych, w sam raz dla poszukiwaczy przygód. Tatry zaś będą idealne dla tych, którzy kochają piękne widoki, góralskie tradycje i trochę bardziej wymagające szlaki. Bieszczady ucieszą odkrywców przyrody i tych, którzy szukają ciszy, spokoju i chcą pobyć po prostu razem.

Jeżeli macie wnuki, które cierpią z powodu sezonowej alergii, a sami nie możecie wybrać się w góry polskie wybrzeże będzie idealne! Wiemy wszyscy, ze zimna woda Bałtyku nie zachęca do kąpieli. Ale dzieciom to nie przeszkadza w szaleństwie na plaży. Takie wakacje będą świetną metodą hartowania i budowania odporności na sezon jesienno-zimowy. Obecnie wiele ośrodku oferuje atrakcje dla dzieci, a i nasze wybrzeże jest bogate kulturowo i historycznie. Każdy znajdzie zatem coś dla siebie.

Ci z Was, którzy mieszkają na wsi mogą zaoferować swoim wnukom niezapomniany czas w sielskim klimacie wsi. Świeże powietrze, ruch, obcowanie ze zwierzętami, wycieczki do lasu czy na ryby to dla każdego dziecka świetne atrakcje. Szczególnie jeśli na co  dzień mieszkają w miastach.

Warto rozważyć zawsze wyjazdy do ośrodków, które oferują pełne wyżywienie na czas pobytu. Unikniecie wówczas potrzeby poświęcania czasu na przygotowywanie posiłków.

Jeżeli Wasze wnuki nigdy jeszcze nie rozstawały się z rodzicami na dłużej, warto rozważyć na początek wspólny wyjazd – który będzie świetną okazją do przyzwyczajania dzieci, że z dziadkami tez może być fajnie. Ewentualnie można pomyśleć o wyjeździe niedaleko od miejsca zamieszkania, aby w razie silnej tęsknoty rodzice mogli bezproblemowo spotkać się z dziećmi i je uspokoić.

Bezpieczeństwo

Wakacje z wnukami są dużym przeżyciem i poza zaplanowaniem atrakcji musimy pamiętać o bezpieczeństwie naszych najmłodszych.  Warto porozmawiać z rodzicami naszych wnucząt o tym, jakie zasady panują zwykle podczas ich wyjazdów, aby móc je również zastosować podczas naszych wakacji. Podczas pobytu dzieci na wsi, w gospodarstwie rolnym, należy bezwzględnie pilnować aby dzieci nie zbliżały się do żadnych maszyn i urządzeń. Nad wodą musimy pamiętać aby nie przebywały w wodzie lub jej pobliżu samotnie. W górach warto pamiętać o zapasie jedzenia i picia, ubraniach na zmianę w razie deszczu czy ochłodzenia, wybieraniu tras dobranych do naszych możliwości i śledzeniu prognoz pogody oraz ostrzeżeń. Takie uniwersalne zasady zna każdy, ale łatwo o nich zapomnieć z powodu ekscytacji związanej z wakacjami.

Jadąc z dziećmi na wakacje nasza apteczka powinna zostać uzupełniona o kilka ważnych produktów. W pierwszej kolejności poprośmy rodziców aby spakowali nam te leki, które dziecku musi brać na stałe lub w razie potrzeby z dokładnym opisem kiedy i jak je przyjmować.  Warto zabrać leki pomagające w chorobie lokomocyjnej, ale także podstawowy zestaw dla malucha: paracetamol, ibuprofen  w razie wystąpienia gorączki.  Przydatne mogą okazać się także probiotyki oraz preparaty nawadniające podawane w czasie biegunki. Szczególnie pamiętajmy o nich wyjeżdżając do innych krajów.  Do podręcznej wakacyjnej apteczki spakujcie też środki przeciw ukąszeniom owadów oraz te, które ukoją swędzenie czy pieczenie po ukąszeniu a także plastry na otarcia czy rany.

Ufff sporo tego i o wielu rzeczach trzeba pamiętać. Najważniejsze to cieszyć się tym wspólnym wyjątkowym czasem. Jeśli tylko dacie swoim wnukom maksimum swojego czasu, uwagi i czułości –  bez względu na atrakcje to będą wspomnienia, do których dzieci będą wracały całe życie!

Oswoić chorobę: Zaćma

Chorób oczy boimy się równie mocno, jak cukrzycy czy chorób serca. Nic w tym dziwnego – utrata wzroku to utrata naszego podstawowego narzędzia w codziennym życiu. Często spotykaną chorobą oczu obok jaskry jest zaćma. To właśnie zaćmie dziś przyjrzymy się bliżej. Warto wiedzieć czym jest zaćma, jakie są jej objawy i czy można jej zapobiegać?

Zaćma – czym jest?

Z powodu zaćmy cierpi około 800 tysięcy osób w naszym kraju. Jest to choroba, która atakuje głównie osoby po 70 roku życia (choć przytrafia się również młodszym).  W oku każdego człowieka znajduje się soczewka, która skupia obraz na siatkówce i jest ważnym elementem w procesie widzenia. Jej zmętnienie powoduje utratę ostrości wzroku, a w skrajnych przypadkach nawet jego utratę. Wynika to z naturalnego procesu starzenia się soczewki, dlatego najczęściej mówimy o zaćmie starczej.

Objawy zaćmy

Podstawowe objawy zaćmy to:

  • widzenie kolorów mniej intensywnie,
  • swędzenie, zmęczenie i łzawienie oczu,
  • utrata ostrości widzenia,
  • częsta potrzeba wymiany szkieł korekcyjnych na silniejsze,
  • duża wrażliwość na światło.

Ponieważ istnieje kilka rodzajów zaćmy w zależności od jej umiejscowienia problemy ze wzrokiem podczas rozwoju choroby również mogą być inne. Dla zaćmy korowej (mętnienie soczewki na obwodzie) charakterystyczne jest pogorszenie widzenia po zmroku.  W przypadku zaćmy jądrowej (mętnienie na środku soczewki) chory widzi gorzej w jasnym oświetleniu i w słoneczny dzień.

Zaćma – diagnoza i leczenie

Diagnoza zaćmy jest oparta na wywiadzie lekarskim oraz pełnym badaniu okulistycznym.  Jedyną skuteczną i stosowaną metodą leczenia tej choroby jest operacja, o której wykonaniu decyduje lekarz okulista. Zwykle wskazaniem jest silne zaburzenie funkcjonowania chorego w życiu codziennym lub gdy zaćma może powodować inne problemy ze wzrokiem, np. wywoływać jaskrę. Decyzja o konieczności wykonania operacji jest decyzją lekarza.

Operacja polega na wszczepieniu sztucznej soczewki, która będzie służyć choremu już do końca jego życia. Po operacji w zasadzie od razu pacjent powinien odczuć poprawę widzenia. Sam zabieg jest krótki i wykonywany w znieczuleniu miejscowym.

Niestety medycyna nie daje nam jednoznacznych wskazówek czy da się uniknąć zaćmy. Warto jednak pamiętać,  aby szanować swoje oczy i dbać o nie przez całe życie. Ochrona przeciwsłoneczna oraz unikanie używek czy niebezpiecznych dla oczu czynników (np. promieniowanie podczerwone) będzie z pewnością działało na naszą korzyść.

Alergia – wiosenny wróg

W okresie wiosennym zachwycamy się pierwszym ciepłym słońcem, pąkami na drzewach i kwitnącymi kwiatami.  Alergia sezonowa dużej części z nas niestety przysłania zalety wiosny. Czym jest? Jak sobie z nią radzić? O tym dzisiaj.

Alergia – co to jest?

Wiele z nas styka się z nią dopiero w dorosłym życiu. Jest to często zaskoczenie, bo alergie raczej kojarzą się z dziećmi i utarł się mit, że jeśli nie dopadnie nas ona w dzieciństwie to nic nam już nie grozi. Niestety alergie mogą pojawić się w każdym wieku i tak rzeczywiście dzieje się coraz częściej.  Alergia jest nadmierną reakcją naszego układu odpornościowego na dany alergen. To znaczy ciała obce, np. pyłki traw czy drzew są traktowane przez nasz organizm jako wróg i uruchamiane są reakcje obronne, katar, kaszel itp. Wyróżniamy, oprócz alergii sezonowej na pyłki, alergie pokarmowe, skórne, uczulenia na jad owadów.

Objawy alergii sezonowej

Alergia sezonowa, czyli ta która dotyka nas szczególnie w okresie wiosennym, ma jedną zaletę – trwa tylko określony czas. łatwiej sobie z nią poradzić niż z alergiami całorocznymi(np. na roztocza), czy pokarmowymi. Najczęstszymi objawami alergii na pyłki są: wodnisty katar z napadami kichania, zaczerwienienie i swędzenie spojówek, łzawienie oczu, drapanie w gardle, kaszel. Mogą też pojawić się bóle głowy.  Bywa również tak, że silna alergia zamienia się w astmę oskrzelową.  Jak odróżnić alergię od przeziębienia? W alergii nie towarzyszy nam gorączka, ogólne uczucie rozbicia czy łamanie w kościach.  Objawy nasilają się szczególnie w suche słoneczne dni, poza domem.  Warto obserwować w jakich miejscach szczególnie dokuczliwe stają się objawy, czy jest to łąka, pola, czy bliskość konkretnych rodzajów drzew.

Alergia sezonowa – leczenie

Gdy zauważymy u siebie objawy alergii warto wybrać się do lekarza rodzinnego, który podejmie decyzje o dalszym postępowaniu – zleci badania lub skieruje do specjalistów., z pewnością do alergologa. Alergolog będzie  mógł podjąć leczenie. Przede wszystkim należy poddać się testom alergicznym, które  będą pomocne w określeniu konkretnych alergenów wywołujących nasze objawy.  Następnie lekarz przepisze leki, które będą pomagały w łagodzeniu objawów alergii. Może również skierować na odczulanie – warto się temu poddać – nic nie tracimy, a wielu osobom odczulanie pomogło na długie lata.

Jak sobie radzić z alergią sezonową?

Poza specjalistyczną opieką alergologa i lekami łagodzącymi możemy pomóc sobie jeszcze na wiele innych sposobów.  Przede wszystkim staramy się unikać alergenów. W okresie wiosenno-letnim jest to trudne, bo pogoda kusi. Ale warto chociaż starać się unikać miejsc, w których alergenów będzie najwięcej.  Jeżeli uczula was trawa czy zboża – nie chodźcie na spacery na łąki czy pola, lepiej wybrać las czy park.  W przypadku uczulenia na trawy należy również unikać samodzielnego koszenia trawy.  Najlepszym momentem na spacery jest wieczór i czas po deszczu – wówczas stężenie pyłków w powietrzu jest zdecydowanie mniejsze.  Wracając  do domu warto zmienić ubranie i wziąć prysznic aby pozbyć się alergenów. Na wakacje wybierajcie te miejsca, które są dla alergików przyjazne, szczególnie tereny nadmorskie.

Oswoić chorobę: Alzheimer

W naszym cyklu „oswoić chorobę” chcemy przybliżać najczęściej spotykane choroby dotykające seniorów, ale nie tylko. Tak aby zdobycie chociaż podstawowej wiedzy na ich temat pozwoliło odrobinę je oswoić i żyć łatwiej z nimi na co dzień. Dzisiaj na tapecie- Alzheimer.

Czym jest Alzheimer?

Opisana około 100 lat temu choroba – Alzheimer – jest chorobą otępienną, która dotyka osoby starsze.  Zwykle pierwsze objawy uwidaczniają się w wieku 60-65 lat.  Efektem choroby jest stopniowe zanikanie komórek nerwowych. W naturalnym procesie starzenia neurony również zanikają, ale odbywa się to dużo wolniej niż w chorobie Alzheimera.  W ciągu choroby zanikiem komórek dotknięte zostają prawie wszystkie obszary mózgu, przez co efekty choroby są widoczne w wielu obszarach codziennego funkcjonowania chorego. Choroba jest mocno uwarunkowana genetycznie.

Wyróżniamy trzy stadia choroby, zależne od objawów:

 

  • Stadium wczesne, gdy następuje utrata świeżej pamięci, chory nie umie przyswajać i zapamiętywać nowych informacji, zapomina słowa i jest chwiejny emocjonalnie.
  • Stadium pośrednie, gdy następuje całkowita utrata zdolności zapamiętywania, a także odtwarzania nowych informacji.  Pamięć o wydarzeniach z przeszłości jest upośledzona, ale nie zanika. Chory jest zagubiony, nie umie znaleźć np. kuchni, swoich rzeczy w domu. Zdarza się, że chorzy w tym stadium choroby bezcelowo chodzą i są nieprzyjaźni dla otoczenia.
  • Stadium ciężkie, gdy chory staje się niezdolny do samodzielnego chodzenia i wykonywania prostych czynności, jak jedzenie czy połykanie. Zanika kontrola nad czynnościami fizjologicznymi oraz umiejętność mówienia. Ostatnim etapem jest śpiączka, w której chory umiera.

Objawy Alzheimera

Alzheimer wśród najbardziej charakterystycznych objawów posiada te związane z utratą pamięci oraz problemami z zapamiętywaniem nowych informacji. W czasie postępu choroby objawy poszerzają się i możemy zaobserwować: afazję (zaburzenia mowy), apraksję (utratę zdolności wykonywania wyuczonych czynności), agnozję (Zaburzenia widzenia oraz słyszenia), zaburzenia czynności codziennych jak np. ubieranie się itp.

W późnych etapach choroby osoba nią dotknięta może również zapominać kim jest, może być agresywna i pobudzona lub wręcz odwrotnie – apatyczna i zmęczona.

Amerykańskie Stowarzyszenie Chorych na Alzheimera stworzyło listę 10 najbardziej charakterystycznych objawów tej choroby. Jeśli zaobserwujemy u siebie lub u innych przynajmniej 2 z tych 10 objawów należy udać się do neurologa lub psychiatry na konsultację.  Poniżej lista objawów:

  1. zaburzenia pamięci, które upośledzają̨ codzienne funkcjonowanie – zapominanie ważnych dat, nazwisk, powtarzanie tych samych pytań, poleganie na bliskich w sprawach, w których wcześniej chorzy radzili sobie sami itp.
  2. zaburzenia planowania i rozwiązywania problemów związanych np. z prowadzeniem domowego budżetu, trudności z wykonywaniem zadań według instrukcji itp.
  3. trudności w wykonywaniu codziennych czynności w domu, pracy, w trakcie wypoczynku – kłopoty z wykonywaniem czynności, które wcześniej nie sprawiały problemów: np. jazda samochodem, przygotowywanie posiłków, prowadzenie domu, uprawianie hobby itp.
  4. zaburzenia orientacji w miejscu i w czasie – chorzy mogą̨ mieć kłopot z rozróżnieniem pory dnia, roku i świadomością̨ upływu czasu, mogą̨ zapominać gdzie są i jak się tam znaleźli.
  5. zaburzenia wzrokowo-przestrzenne – pojawiają̨ się̨ kłopoty z czytaniem, oceną dystansu, rozróżnianiem kolorów itp. Przechodząc obok lustra, chorzy mogą mieć wrażenie, że widzą w nim obcą osobę̨.
  6. problemy z mówieniem i pisaniem – kłopoty z uczestnictwem w konwersacji, zatrzymywanie się̨ w środku dialogu, powtarzanie tych samych kwestii, trudności ze znalezieniem słów itp.
  7. gubienie i chowanie rzeczy w dziwnych miejscach, niemożność ich odnalezienia.
  8. brak zdolności prawidłowej oceny sytuacji objawiająca się̨ m.in. łatwowiernością̨ (która może być wykorzystana przez osoby trzecie, np. telemarketerów), czy nieprzywiązywaniem znaczenia do własnego wyglądu i czystości.
  9. wycofanie się z pracy, kontaktów towarzyskich, hobby
  10. zaburzenia nastroju i zmiana osobowości – chorzy mogą̨ odczuwać niepokój, zagubienie, strach czy smutek, także w miejscach, w których wcześniej czuli się komfortowo. Mogą również stać się bardziej podejrzliwi.

Leczenie choroby Alzheimera

Zgodnie z aktualną wiedzą medyczną nie znamy przyczyny Alzheimera. Leczenie więc opiera się na łagodzeniu objawów i jedynie spowalnianiu choroby.  Pierwszym krokiem jest stosowanie leków, które hamują rozkładanie acetylocholiny (jednego z neuroprzekaźników) w mózgu.  To pozwala na niejako zatrzymanie choroby na okres około 3 lat. Wskazane jest również stosowanie preparatów ogólnodostępnych działających wspierająco na komórki mózgowe – chodzi o kwasy omega-3, choliny, witaminy A, C, D, E i z grupy B.  Jednocześnie stosuje się leki, które zmniejszają stężenie kwasu glutaminowego (jeden z neuroprzekaźników), co również łagodzi objawy choroby. Leki najnowszej generacji, zdecydowanie hamujące rozwój choroby są w fazie testów i może minąć jeszcze kilka lat zanim zostaną dopuszczone do użytku. Warto jednak wiedzieć, że przeprowadzane terapie eksperymentalne dają pozytywne efekty.

Jak oswoić Alzheimera?

Alzheimer to choroba, w której opieka nad chorym wymaga ogromnych pokładów cierpliwości i gotowości na ciężką pracę.  Trzeba myśleć za chorego, a jednocześnie wspierać go i dawać poczucie bezpieczeństwa.  Należy również pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu otoczenia – tu odsyłam Was do naszych artykułów z serii „Chory w domu”. Znajdziecie tam garść porad na temat przygotowania swojego domu na chorego.

 

Dieta seniora

Dieta seniora powinna szczególnie hołdować powiedzeniu, że „jesteśmy tym co jemy”. Musimy pamiętać, że wraz z wiekiem zmieniają się potrzeby organizmu i odpowiednia dieta powinna te zmiany uwzględniać., aby pełnić funkcję profilaktyczną przed niektórymi chorobami, lub też funkcję pomocniczą w ich leczeniu. A ponieważ wielkimi krokami zbliża się wiosna to dzisiaj o diecie właśnie.

Kilka zasad zdrowej diety seniora

  1. Kupuj mniej, ale zwracaj uwagę na jakość.  Jeżeli Twój portfel mocno się uszczuplił i nie możesz sobie pozwolić na duże zakupy z rozmachem to warto wdrożyć zasadę : mniej a lepsze. Zacznij zwracać uwagę na jakość kupowanej żywności. Dla organizmu będzie korzystniej jeśli zjesz tylko kilka plastrów żółtego sera, ale będzie to produkt wysokiej jakości, pełnowartościowy.
  2. Planuj jadłospis rozważnie.  Dobrym pomysłem jest przygotowywanie sobie raz w tygodniu jadłospisu na cały tydzień. Ma to kilka zalet: spokojnie można przemyśleć skład naszego menu, zmodyfikować je jeśli zauważymy jakiś brak lub nadmiar niektórych produktów, ponadto zrobimy przemyślane zakupy i nie kupimy nic czego nie zjemy i wreszcie, będziemy mieli kontrolę nad tym co spożywamy i w jakiej ilości. To może być pomocne w przypadku wystąpienia niestrawności czy innych problemów natury gastrycznej.
  3. Jedz mniej, ale częściej. Z wiekiem praca jelit spowalnia, a żołądek zmniejsza ilość produkowanych soków trawiennych, staje się też bardziej wrażliwy. Dlatego warto zjadać w ciągu dnia kilka mniejszych posiłków. Według obecnie głoszonych zasad powinniśmy zjadać 5 posiłków dziennie  (trzy większe i dwa mniejsze). W ten sposób pomożemy żołądkowi oraz pozostałym narządom przewodu pokarmowego w ich pracy. Szczególnie należy o tym pamiętać, gdy chorujemy na nadkwaśność żołądka, przepuklinę przełykową i inne schorzenia układu pokarmowego.
  4. Jedz powoli i bez pośpiechu. W dojrzałym wieku organizm jest dużo mniej tolerancyjny niż wcześniej i nie wybacza nam już wielu błędów żywieniowych. Dlatego postaraj się jeść spokojnie i powoli. Teraz pokarm niedokładnie przeżuty będzie wolniej i trudniej trawiony.
  5. Zmień dietę na lekkostrawną. Warto aby dotychczasowe przyzwyczajenia, jak np. smażenie, zabielanie zup śmietaną czy używanie dużej ilości soli, starać się zastąpić zdrowszymi wersjami. Zamiast śmietany używaj jogurtu naturalnego, zamiast smażyć ugotuj na parze lub upiecz, a sól ogranicz do niezbędnego minimum i używaj więcej ziół do doprawiania potraw. Jeżeli nie umiesz zrezygnować z potraw smażonych to staraj się jeść je rzadziej i zastąp smalec dobrej jakości olejem rzepakowym, czy kokosowym.

Dieta seniora – o czym pamiętać?

Osoby starsze mają specyficzne zapotrzebowanie na produkty żywieniowe. Warto wiedzieć co jest szczególnie zalecane, aby urozmaicić swoje menu i wspomagać organizm dietą.

Produkty pełnoziarniste są tym co doskonale będzie wspierać nasze jelita w pracy. Zawarty w produktach pełnoziarnistych błonnik pozbywa się z jelit złogów resztek przemiany materii. Pełne ziarno zawiera też wiele cennych składników i mikroelementów, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Owoce i warzywa powinny gościć w diecie codziennie. Owoce z rozsądkiem, aby nie przedobrzyć z cukrem. Będą świetnym pomysłem na drugie śniadanie, najlepiej w postaci nieprzetworzonej. Warzywa również najzdrowsze są surowe. Zimą warto sięgać po mrożonki. W warzywach znajdziemy witaminy, minerały i substancje zwalczające wolne rodniki, które odpowiadają za procesy starzenia się.

Mięso i ryby to kolejny ważny element w piramidzie żywienia seniorów. Ryby wg zaleceń powinno się jeść dwa razy w tygodniu. Im tłustsze tym lepsze. Chodzi o jak największą zawartość kwasów omega-3, które doskonale wspierają funkcjonowanie organizmu. Mięso wybieraj chude, białe – drób lub królika – jest mniej tłuste niż czerwono i łatwiej się trawi.

Nabiał i jajka powinny gościć na stole każdego seniora jako wspaniałe źródło wapnia i białka. Z wiekiem rośnie ryzyko osteoporozy warto dostarczać więc wapnia więcej.  Wg zaleceń seniorzy powinni spożywać go około 1200 mg na dobę! Dlatego mleko,  sery żółte czy jogurty powinni być stałymi bywalcami lodówek. Warto kupować te półtłuste lub chude, aby ograniczać ilość spożywanych tłuszczy. Jajka są pełne witamin, a także fosforu, potasu, sodu, wapnia, żelaza, magnezu, miedzi, cynku, selenu i luteiny. Spożywaj 2-3 jajka tygodniowo.

Dieta seniora powinna stronić od nadmiaru cukru i soli oraz tłuszczy zwierzęcych. Zwracajmy uwagę, aby przekąski był zdrowe i pożywne (zamiast cukierków czy ciasteczek np. orzechy, szczególnie polecane osobom dojrzałym są orzechy włoskie, czy suszone owoce – morela, śliwa, żurawina).  Czytajmy składy i nie kupujmy produktów naszpikowanych chemicznymi dodatkami. Niech jakość będzie naszym wyznacznikiem, a nie cena. Czasem mniej znaczy lepiej!

Ziołolecznictwo

Ziołolecznictwo przeżywa ostatnio swój renesans.  Bombardowani reklamami firm farmaceutycznych, ilością leków na wszystko zaczynamy trochę wracać do korzeni. Chyba w obawie przed „zjadaniem” takiej ogromnej ilości produktów syntetycznych.  Niejednokrotnie branych profilaktycznie …  Dzisiaj zatem bedzie trochę o ziołach, o tym jak je stosować i czy aby na pewno mogą je stosować seniorzy?

Ziołolecznictwo – definicja

Wbrew niektórym opiniom ziołolecznictwo nie ma nic wspólnego z szarlataństwem. To dział medycyny i farmakologii, który zajmuje się tworzeniem leków z naturalnych składników (przetworzonych bądź surowych) pozyskiwanych z roślin o udowodnionym naukowo działaniu leczniczym.

W historii pierwsze wzmianki o korzystaniu z dobroczynnego działania roślin są znane już z okresu starożytnego Egiptu. W średniowieczu szczególnie klasztory zajmowały się uprawą ziół oraz ich opisem.

Dzisiaj zioła są znów coraz bardziej popularne. Niektórzy ich zwolennicy twierdzą, że w przypadku, gdy w czasie leczenia nie liczy się bardzo czas warto w pierwszej kolejności korzystać z ziół i leków naturalnych.

Najpopularniejsze zioła

w życiu codziennym szczególnie skupiamy się na stosowaniu ziół w najbardziej podstawowych schorzeniach, jak np. schorzenia układu pokarmowego, moczowego, krążenia, w chorobach skóry czy wątroby. PRzyjrzyjmy się kilku najbardziej popularnym roślinom stosowanym przez nas na co dzień.

Mięta

Znana wszystkim jako panaceum na dolegliwości ze strony żołądka.  Napary z mięty pomagają w regulacji pracy wątroby, poprawiają nastrój, relaksują. Mięta poradzi sobie także z problemami żołądkowymi, wzdęciami, mdłościami. Jest orzeźwiająca i świetnie sprawdza się latem.

Rumianek

Doskonale łagodzi zmiany skórne, a okłady z rumianku pomagają w walce z np. chorobami oczu. Warto spożywać napary z rumianku podczas antybiotykoterapii, ponieważ wspomaga on pracę żołądka, procesy trawienia, łagodzi nieżyty układu pokarmowego.  U dzieci środki lecznicze na bazie rumianku mogą łagodzić kolki a także przynosić ulgę w ząbkowaniu i poprawiać apetyt.

Lipa

To roślina niezwykle pomocna przy przeziębieniach i chorobach układu oddechowego z towarzyszącą im gorączką. Działa napotnie i pomaga w obniżaniu temperatury ciała. Zewnętrznie warto ją wypróbować na podrażnienia skóry czy ukąszenia owadów.

Bez czarny

Ta roślina jest ostatnimi czasy najbardziej popularna w okresie zimowo-jesiennym. Z kwiatów oraz owoców bzu czarnego możemy wytwarzać napary, syropy, dżemy, soki.  Będą działały napotnie i przeciwgorączkowo. Bez czarny wspomaga w budowaniu i utrzymywaniu odporności organizmu. Ponadto owoce bzu czarnego oczyszczają organizm z toksyn i łagodzą bóle głowy, migreny, bóle zębów czy rwę kulszową. W wielu miejscach bez czarny rośnie swobodnie, warto po niego sięgnąć!

Babka lancetowata

To kolejna roślina, jaką możemy zastosować w leczeniu przeziębień, ze względu na jej działanie osłaniające i wykrztuśne, a w przypadku kaszlu suchego wyciszające. Znana jest jej właściwość antybakteryjna. Dlatego często babkę lancetowatą stosujemy w leczeniu ran, stanów zapalnych jamy ustnej, zapalenia oskrzeli, gardła czy krtani. Zewnętrznie załagodzi stany zapalne spojówek, ukąszenia owadów czy rany.

Dziurawiec

Napar z dziurawca działa antydepresyjnie i uspokajająco. Ta roślina szczególnie wspiera działanie wątroby, dróg  żółciowych i całego przewodu pokarmowego. W okresie przekwitania czy w stanach napięcia przedmiesiączkowego poleca się napary i nalewki z dziurawca – złagodzą objawy, wyciszą i uspokoją. Zewnętrznie naparów z dziurawca można użyć do leczenia oparzeń, odmrożeń czy przemywania ciężko gojących się ran.

Pokrzywa

Jest ziołem, które może wzbogacić nasz organizm kompleksem witamin. Soki i wywary z pokrzywy poprawią stan cery oraz włosów. A regularnie spożywana ureguluje i przyspieszy przemianę materii. Pokrzywa pozytywnie wpływa na naszą krew poprawiając jej krzepliwość i obniżając poziom cukru. Działa moczopędnie. Zewnętrznie – jest bardzo popularnym składnikiem preparatów do pielęgnacji włosów.

Szałwia

To królowa wśród ziół działających przeciwzapalnie. Radzi sobie z aftami, zapaleniami dziąseł. Jest kolejną rośliną, na którą warto pomyśleć w okresie menopauzy – łagodzi uderzenia gorąca występujące w tym okresie. Działa rozluźniająco na skurcze jelit, a także wspomaga przyswajanie leków.

Świetlik

Znany jest ze swoich właściwości leczniczych w przypadku chorób oczu. Wspaniale łagodzi zapalenie rogówki, powiek czy spojówek. Okłady ze świetlika zniwelują zmęczenie oczu, a także pomogą osobom nadwrażliwym na światło.

Zioła – czy dla każdego?

Ziół jest mnóstwo i sztuką jest dobrać takie, które pomoże w walce z konkretnym schorzeniem czy problemem.  Każdy może korzystać z dobrodziejstwa ziół, ale w przypadku wątpliwości warto zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty – zioła mogą bowiem pomagać na jedno schorzenie, ale przeszkadzać w leczeniu innych. Cierpiąc na choroby przewlekłe należy zawsze konsultować się z lekarzem prowadzącym.

Należy również pamiętać, że nie wszystkie zioła będą działały od razu. Niektórym potrzebny jest czas – szczególnie gdy chcemy nimi leczyć choroby przewlekłe. Efekty możemy wówczas zauważyć po kilku tygodniach regularnego stosowania.

A czy Wy znacie i stosujecie zioła? Korzystacie z babcinych porad czy ziołolecznictwo jednak nie jest dla Was?

Kuchnia i chory w domu

Kuchnia i chory w domu? To się może udać! Opiekując się chorym w domu czy też doglądając chorego w jego własnym mieszkaniu powinniśmy szczególnie zwrócić uwagę na kuchnię. Oczywiście chodzi tu przede wszystkim o względy bezpieczeństwa, ale również ergonomię w korzystaniu z tego pomieszczenia.

Kuchnia i bezpieczeństwo

W zależności od rodzaju choroby z jaką zmaga się nasz podopieczny i jej stopniem zaawansowania tak powinien być przemyślany system zabezpieczeń w kuchni.  Warto zadbać o to, aby wszystkie możliwe niebezpieczeństwa wykluczyć lub chociaż zminimalizować ryzyko wypadku. Dlatego jeżeli chory ma zaburzenia świadomości najlepiej odłączać gaz w kuchni na czas nieobecności opiekunów. Uchroni to przed ulatnianiem się gazu, zatruciem czy wybuchem. Również kuchenka elektryczna powinna być wyłączona, aby uniknąć poparzenia się chorego lub wywołania pożaru.

Przed osobą w zaawansowanym stadium choroby np. Alzheimera lub innych zaburzeń psychologicznych warto również zabezpieczyć dostęp do korków zamykających odpływ wody w umywalce czy zlewozmywaku, aby uniknąć zalania.

Szuflady, szafki, schowki z ostrymi narzędziami i sztućcami, szklane naczynia powinny być zamykane tak aby chory nie mógł ich otworzyć.  Wskazane jest używanie przez chorego plastikowych naczyń oraz sztućców. Minimalizujemy w ten sposób ryzyko skaleczeń i poważnych wypadków.  My oferujemy klilka rodzajów takich naczyń. Znajdziecie je pod tymi linkami:

  • https://zyjlatwiej.pl/7-talerze
  • https://zyjlatwiej.pl/6-kubki

Bez względu na rodzaj zachorowania zainwestujmy w matę poślizgową (https://zyjlatwiej.pl/tuby-i-podkladki-kuchenne/53-podkladki-antyposlizgowe.html). Kuchnia to miejsce, w którym często podłoga jest mokra i bardzo łatwo o wypadek. Szczególnie jeśli porusza się w niej osoba starsza, schorowana lub niepełnosprawna.

Ergonomia w kuchni

Jeżeli nasz podopieczny jest niepełnosprawny fizycznie wówczas w kuchni oprócz bezpieczeństwa warto zadbać o ergonomię. Dzięki temu chory będzie czuł się w kuchni pewniej i będzie mógł utrzymywać samodzielność.

Warto zainwestować w kilka ciekawych pomocy, które mogą się okazać w kuchni niezbędne dla chorego. Np. ruchoma podstawka pod czajnik, która zdecydowanie ułatwia nalewanie wody z czajnika do innego naczynia (https://zyjlatwiej.pl/ruchome-podstawki-do-czajnika/45-ruchoma-podstawka-do-czajnika-a.html). Takie podkładki można przycinać wg potrzeby i wykorzystać je również na blacie czy stole, aby talerze i kubki nie przesuwały się na śliskiej powierzchni.

Osoby, które w kuchni mogą wykonywać czynności tylko jedną ręką często mają problem z mieszaniem w garnku czy na patelni. Mieszając naczynie często się przesuwa. Nasza ochrona na naczynia pozwala utrzymać je na kuchence w jednej pozycji i bezpieczne przygotowywanie posiłku – https://zyjlatwiej.pl/inne-pomoce/63-ochrona-kuchenna-na-rondel.html.

Innym  świetnym rozwiązaniem jest chwytak do otwierania słoików i butelek jedną ręką:https://zyjlatwiej.pl/kuchnia/60-przyrzad-wspomagajacy-otwieranie-sloi-butelek.html. A gdy w kuchni chce jeszcze gotować starsza osoba, ale nie ma już tyle siły co kiedyś mamy całą serię przyrządów do otwierania, słoików, puszek, butelek, kartoników. Znajdziecie je pod tym linkiem: https://zyjlatwiej.pl/10-otwieracze

Bardzo ciekawą pomocą dla chorego w kuchni są deski do krojenia. Ta wielofunkcyjna deska – https://zyjlatwiej.pl/deski-kuchenne/37-uniwersalna-deska-z-przystawkami.html- będzie pomocna przy krojeniu chleba, ścieraniu na tarce warzyw, obieraniu warzyw czy owoców. Prosty gadżet, ale może dać jeszcze ogromną ilości samodzielności i radości osobom, które wciąż chciałyby pozostać aktywne na codzień.

Jeżeli chory nie powinien sam przebywać w kuchni i z niej korzystać to zapewnijcie mu odpowiedni poziom bezpieczeństwa. Jeśli natomiast mieszka z Wami chory, który jeszcze może i chce być samodzielny oraz aktywny w codziennym życiu zadbajcie, aby korzystanie z kuchni było dla niego wygodne i bezpieczne.  Z pomocą naszych gadżetów na pewno Wam się uda!

 

Oswoić chorobę: Choroby układu krążenia

Dzisiaj z cyklu oswoić chorobę poruszymy temat chorób układu krążenia.Wciąż to właśnie te schorzenia są najczęstszą przyczyną zgonów w Polsce, ale także w innych krajach świata. Pomimo rozwoju medycyny, diagnostyki i ogólnego rozwoju cywilizacji zaburzenia krążeniowe mają się dobrze i są realnym zagrożeniem. Paradoksalnie przyczyną jest nasze rozwinięte środowisko życia. Przedstawimy Wam najczęstsze choroby układu krążenia, profilaktykę oraz leczenie.

Choroby układu krążenia – przyczyny

Układ krążenia robi się szczególnie podatny na choroby po 40 roku życia. Ryzyko wzrasta jeżeli jesteśmy obciążeni rodzinnie, tzn. jeżeli choroby układu krążenia występowały w naszej rodzinie np. u rodziców. Medycyna wyróżnia kilka najważniejszych czynników ryzyka:

  • palenie tytoniu
  • brak (lub znikoma) aktywność ruchowa
  • stres, nerwica, depresja i inne czynniki psychologiczne
  • zła dieta (jedzenie byle czego, byle gdzie, w pośpiechu i nieregularnie)
  • nadwaga i otyłość
  • zaawansowany wiek (im starsza osoba, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia choroby układu krążenia)
  • podwyższony poziom cholesterolu
  • nietolerancja glukozy (stan przedcukrzycowy)
  • płeć męska

Ryzyko zwiększa się znacznie jeżeli w naszym życiu występuje kilka czynników naraz.

Nadciśnienie tętnicze

Jedna z najczęstszych chorób układu krążenia. Charakteryzuje się podniesieniem ciśnienia krwi powyżej granic normy. Objawy wskazujące na ryzyko pojawienia się nadciśnienia są bóle głowy (szczególnie po przebudzeniu się), zawroty głowy, kołatanie serca, duszności, nadmierne pocenie się, często również bezsenność. Po zaobserwowaniu objawów należy niezwłocznie udać się do lekarza pierwszego kontaktu. Przy nadciśnieniu o ciężkim lub dużym stopniu rozwoju leczenie farmakologiczne jest wdrażane niezwłocznie. W pozostałych przypadkach przed włączeniem leków zaleca się pacjentowi zmianę stylu życia, diety.

Choroba wieńcowa

Choroby układu krążenia to również schorzenia, w których serce nie jest dostatecznie zaopatrywane w krew. Zaliczamy do nich tzw. chorobę wieńcową. Charakterystycznym objawem tego schorzenia są bóle i ucisk w klatce piersiowej (na wysokości mostka), szczególnie pojawiające się w sytuacji stresowej, podczas wysiłku. Mogą również pojawić się duszności. Pierwszym krokiem w leczeniu choroby wieńcowej jest zastosowanie metod niefarmakologicznych:

  • wdrożenie aktywności fizycznej (3 x w tygodniu po conajmniej 30 min.)
  • zmniejszenie masy ciała (jeśli występuje nadwaga)
  • w przypadku palaczy zerwanie z nałogiem
  • zmiana diety (zmniejszenie ilości spożywanego tłuszczu i cukrów na rzecz warzyw, owoców, ryb, chudego mięsa)
  • regularne kontrole u lekarza.

Dopiero, gdy powyższe metody zawiodą należy rozpocząć leczenie farmakologiczne, które jest bardzo złożone i powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarza.

W przypadku dalszego postępowania choroby wykonuje się zabiegi kardiochirurgiczne, jak np. bypassy.

Niewydolność serca

O niewydolności serca mówimy wtedy, gdy serce nie ejst w stanie zaopatrzyć w tlen i składniki odżywcze naszego organizmu. Podstawowym objawem tej choroby są obrzęki, również powiększenie obwodu brzucha, zmęczenie, duszności, suchy kaszel, utrata masy ciała.

Niewydolność serca jest wynikiem nadużywania alkoholu, ale także nadciśnienia, zawału serca, wad wrodzonych.

Leczenie rozpoczyna się od usunięcia przyczyny niewydolności, a następnie wdrażane jest leczenie farmakologiczne.

Zawał serca

Zawał serca to jedna z najczęstszych chorób układu krążenia, która dotyka w ciągu roku kilkadziesiąt tysięcy osób. Jest to choroba nagła, bardzo często prowadząca do śmierci.  Przyczyną zawału jest odcięcie dopływu krwi do serca w jednej z tętnic sercowych. Na skutek tego niemal natychmiast rozpoczyna się proces obumierania danego obszaru mięśnia sercowego, do którego nie jest dostarczany tlen oraz krew.

Objawami zawału serca są: silny ból w klatce piersiowej, duszności, pocenie się, uczucie pieczenia w obrębie przełyku i klatki piersiowej. Bardzo ważne jest aby przy zaobserwowaniu objawów natychmiast wezwać pomoc lekarską. Ułożyć chorego w wygodnej dla niego pozycji, podać aspirynę (w przypadku astmatyków nie jest ona wskazana), otworzyć okno aby zapewnić dostęp świeżego powietrza. Każdy przypadek zawału serca kończy się hospitalizacją, podczas której obierany jest kierunek leczenia i dalszego postępowania po wypisie ze szpitala. Warto pamiętać, aby po zawale serca oszczędzać się, prowadzić zdrowy tryb życia, prawidłowo się odżywiać i być pod stałą kontrolą lekarza.

Choroby układu krążenia to znacznie więcej jednostek chorobowych. Nie chcemy o nich wszystkich pisać. Pamiętajcie po prostu o profilaktyce i zadbajcie o swoje serca bez względu na wiek! Zdrowy tryb życia, skuteczna redukcja stresu, zdrowa dieta są kluczowe w zapobieganiu chorobom serca. Lepiej zapobiegać niż leczyć!