U Babci Stasi… (III)

Pokój babci Stasi.

 

Kiedy zapada decyzja pozostawienia chorego w domu, wyłania się potrzeba stworzenia mu odpowiednich warunków. Miałam tego pełną świadomość i po krótkiej dyskusji wraz z rodziną postanowiliśmy, by jedno z pomieszczeń w domu przeznaczyć dla Babci Stasi. Wymagało to od nas pewnej reorganizacji życia domowego, ale udało się. Pokój przed przyjazdem Babci ze szpitala był już dla niej przygotowany. Jak się później okazało, była to dobra decyzja.

Jak przygotować pokój – co zostawić,  czego się pozbyć, co dołożyć?

Ja zrobiłam to w dwóch krokach. Wyobraziłam sobie, że:

  1. jestem chora – co więc jest mi niezbędne (minimum z minimum) by czuć się dobrze
  2. jestem opiekunem – dokładam wszystko to co jest konieczne do obsługi chorego

Podłoga

Zaczęłam od usunięcia dywanu, podłoga musi być łatwa do utrzymania w czystości. W przypadku mycia chorego w łóżku jest duże prawdopodobieństwo jej  zalania – przerabiałam to nie raz.

Łóżko

Jest to najważniejszy mebel! Udało mi się wypożyczyć je w wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego.

Na co należy zwrócić uwagę?

  • regulowana wysokość –podczas opieki chorego leżącego kręgosłup opiekuna szybko daje o sobie znać
  • unoszony zagłówek– dziś można kupić sam zagłówek z regulowaną wysokością i wykorzystać go np. podczas karmienia chorego (przykładowy zagłówek)
  • wysięgnik lub uchwyt – umożliwi choremu samodzielne podciągnięcie się np. do pozycji siedzącej.
  • barierka zabezpieczająca – zakładałam ją na noc w obawie przed wypadnięciem Babci z łóżka

Sprzęt musi być łatwy w utrzymaniu czystości. Często był narażany na różne  zanieczyszczenia, które musiały być szybko i w łatwy sposób usuwane. W tym wypadku szpitalne,  tradycyjne metalowe łóżko stanęło na wysokości zadania.

Dzisiaj dostępne są łóżka sterowane pilotem. Z pewnością są godne polecenia. Bez wysiłku można w nich ustawiać wysokość, regulować kąt oparcia zagłówka, dobrze byłoby  gdyby posiadało funkcję umożliwiającą  takie ułożenie stelażu, by chory mógł przyjąć pozycję siedzącą z opuszczeniem nóg (szczególnie ważne w procesie pionizacji chorego, dbania o jego dobre krążenie).

Ważne- ustawiamy łóżko tak, by posiadać możliiwie jak najlepszy dostęp do niego.

Komoda bądź wydzielona część regału

To miejsce  na teczkę z pełną  dokumentacją  leczenia;  leki dodatkowo trzymane np. w koszyczku, w którym powinno znaleźć się też  miejsce  na gilotynkę do dzielenia leków, zgniatacz– jeśli leki wymagają dzielenia lub sproszkowania; czy tygodniowa kasetka na leki, którą raz w tygodniu uzupełniamy (bez ciągłego sprawdzania i pilnowania czy właściwe leki zostały podane we wskazanym czasie) tutaj znajdziesz te produkty.  A także ciśnieniomierz, gleukometr, inhalator czy inne aparaty medyczne, o ile korzystamy z nich w podstawowej opiece nad chorym.

Dosuwany, stabilny stolik

Najlepszy byłby taki na kółkach, by móc go ustawiać zależnie od potrzeby, gdyż ma nam służyć do wielu rzeczy, choćby  jako blat, na którym możemy postawić posiłek, miskę i inne akcesoria do mycia, małą nocną lampkę (teraz można kupić małe lampki włączane bezpośrednio do kontaktu, których światło  dostatecznie ułatwia orientację w pokoju nocą). Ja przez pewien czas wykorzystywałam do tego szafkę nocną, do której dokręciłam kółeczka. Obecnie można znaleźć na rynku funkcjonalne stoliki, które znajdziecie np. tutaj.

Fotel

Obok łóżka w pokoju powinien znajdować się wygodny i stabilny fotel oraz mały stołeczek lub pufa, które można podsunąć pod nogi chorego. Niezmiernie ważne jest  by chory w miarę swoich możliwości jak najdłużej przebywał w  pozycji siedzącej,  ułatwia to krążenie krwi i zapobiega powstawaniu obrzęków kończyn. Pod pośladki podkładałam poduszkę przeciwodleżynową- typu jeż- by zmniejszyć ryzyko odleżyn.

Radio, telewizor

Tak jesteśmy przyzwyczajeni do ich obecności, że większości z nas  trudno sobie wyobrazić dzień   bez ich odbioru. Ale czy każdy chory tego chce- lepiej to dobrze przemyśleć . Babcia Stasia uwielbiała słuchać radia-najlepiej dawnych melodii, które pamiętała z lat młodości. Telewizor przydawał się do oglądania Mody na sukces i Wiadomości.

Cały dzień przy włączonym radiu czy telewizorze może dać odwrotny efekt niż byśmy tego oczekiwali. Uwierzcie, może szybciej zmęczyć chorego niż zabić jego poczucie osamotnienia.

Chcąc by babcia czuła się jak najlepiej w nowym miejscu, na komodzie postawiłam zdjęcia z jej pokoju, na ścianie zaś zawisł ukochany obraz. Chciałam, by po przebudzeniu zawsze miała przed oczami to, co łączyłoby ją z minionym czasem.

W miarę jak Babcia wracała do zdrowia, musiałam wprowadzać też pewne zmiany i w innych pomieszczeniach domu. Prawdziwym wyzwaniem była łazienka, ale jak sobie z tym poradziłam napiszę w kolejnych postach.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *